Instytut Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Instytut Lingwistyki Stosowanej – część Wydziału Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego.

Instytut Lingwistyki Stosowanej został utworzony w roku 1972. Powstał na bazie Wyższego Studium Języków Obcych – pierwszej w Polsce jednostki uniwersyteckiej kształcącej tłumaczy, powołanej do życia w 1963 roku. Twórcą podstaw teoretycznych i organizacyjnych Instytutu Lingwistyki Stosowanej był jego założyciel i wieloletni dyrektor prof. dr hab. Franciszek Grucza. W skład ILS weszły najpierw: Podyplomowe Studium Szkolenia Tłumaczy, Zaoczne Studium Magisterskie Lingwistyki Stosowanej dla Absolwentów Wyższego Studium Języków Obcych oraz Podyplomowe Studium Metodyki Nauczania Języków Obcych. W 1974 r. naukę rozpoczęli pierwsi studenci stacjonarni — studenci trzeciego (później drugiego) roku anglistyki, germanistyki, romanistyki lub rusycystyki, którzy wybrali specjalizację tłumaczeniową. W 1980 r. utworzono pełne pięcioletnie studia o profilu przekładoznawczym i nauczycielskim, rekrutując studentów na podstawie egzaminu wstępnego z dwóch języków obcych[potrzebny przypis].

Zakłady i pracownie[edytuj | edytuj kod]

W skład ILS wchodzą[1]:

  • Zakład Badań nad Dyskursem
  • Zakład Badań nad Przekładem Pisemnym
  • Zakład Badań nad Przekładem Ustnym i Audiowizualnym
  • Zakład Badań nad Przyswajaniem Języka
  • Zakład Kulturoznawstwa Stosowanego
  • Zakład Semiotyki
  • Pracownia Analiz Stylometrycznych
  • Pracownia Badań Korpusowych
  • Pracownia Badań Skandynawistycznych
  • Japońskiego Językoznawstwa Stosowanego
  • Pracownia Neurolingwistyczna
  • Nowych Mediów w Lingwistyce Stosowanej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zakłady i pracownie. W: Instytut Lingwistyki Stosowanej [on-line]. ils.uw.edu.pl. [dostęp 2019-06-21].