Inwersja paracentryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inwersja chromosomowa paracentryczna − rodzaj mutacji, pojawiającej się w genomie, w wyniku, której chromosom ulega pęknięciu w dwóch miejscach, a powstały swobodny fragment ulega przed ponownym wbudowaniem do chromosomu odwróceniu o 180°. Odwrócony fragment nie zawiera centromeru.

Zapis ISCN dla przykładowej inwersji paracentrycznej chromosomu 2: 46,XX,inv(2)(q10q15)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]