Irena Byrska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Irena Byrska
Data i miejsce urodzenia 9 października 1901
Warszawa
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 1997
Skolimów-Konstancin
Zawód aktor
reżyser
scenarzysta
Współmałżonek Tadeusz Byrski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Ireny Byrskiej na cmentarzu powązkowskim

Irena Byrska (ur. 9 października 1901 w Warszawie, zm. 28 stycznia 1997 w Skolimowie) – aktorka, reżyser, dyrektor teatrów, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Wyższą Szkołę Ogrodniczą w Warszawie. Po studiach pracowała jako nauczycielka przyrody i uczęszczała do szkoły dramatycznej. Przed wojną pracowała jako aktorka w teatrach w Rydze i w Wilnie. Od 1928 do 1929 pracowała jako aktorka w Teatrze Ateneum w Warszawie. W latach 1933-1935 związana była z Teatrem Reduta, w latach 1935-1939 współpracowała z Polskim Radiem w Warszawie jako aktorka i reżyser. W czasie II wojny światowej prowadziła tajne zajęcia teatralne i pomagała więźniom Pawiaka. Po wojnie prowadziła teatr w Opolu, zajęcia w warszawskiej PWST oraz pracowała w Toruniu, gdzie w Teatrze Ziemi Pomorskiej reżyserowała sztuki. W latach 1952-59 reżyserowała, a także od 1 października do 31 grudnia 1958 pełniła funkcję kierownika artystycznego Teatru im. Żeromskiego w Kielcach. Od 13 lipca 1955 do 31 grudnia 1958 kierowała utworzonym przy tym teatrze Studiem Teatralnym. W 1959 przeniosła się do Poznania. Na początku lat 60. zainicjowała w TVP cykl widowisk dla szkół. W latach 1962-1966 była dyrektorem naczelnym i artystycznym Teatru im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. Współpracowała jako reżyser ze scenami w Łodzi, Wałbrzychu, Nowej Hucie, Opolu, Gdyni, Gdańsku, Kielcach i Poznaniu. Jako pedagog pracowała w warszawskim Teatrze Guliwer.

W grudniu 1975 roku była sygnatariuszką Listu 59[1]. Podczas stanu wojennego towarzyszyła wielu działaniom ludzi pracujących w podziemiu.

Matka aktorki Agnieszki Byrskiej oraz indologa Marii Krzysztofa Byrskiego, żona Tadeusza Byrskiego.

Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w grobie rodzinnym[2] (kwatera 163-3-33).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kultura 1976/01/340 - 02/341 Paryż 1976, s. 236.
  2. Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Byrscy. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-12-31].