Ireneusz Branowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ireneusz Konrad Branowski
„Blahaczek”
Ilustracja
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1892
Winniki
Data i miejsce śmierci 7 marca 1936
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1914-1936
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 pułk piechoty
6 pułk piechoty
13 pułk piechoty
69 pułk piechoty
32 pułk piechoty
Szkoła Podchorążych dla Podoficerów
Stanowiska dowódca batalionu piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Odznaka honorowa za Rany i Kontuzje
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej Państwowa Odznaka Sportowa Odznaka Strzelecka IIRP

Ireneusz Konrad Branowski ps. „Blahaczek” (ur. 25 listopada 1892 w Winnikach, zm. 7 marca 1936 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 25 listopada 1892 w Winnikach, w ówczesnym powiecie lwowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Rudolfa, urzędnika, i Karoliny z Kleszczyńskich[1].

Od 1911 był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 2 pułku piechoty. Od 21 maja do 22 lipca był słuchaczem III Kursu Szkoły Podchorążych Legionów Polskich. 28 lipca 1915 został przeniesiony z Batalionu Uzupełniającego Nr II do 6 pułku piechoty. 1 kwietnia 1916 roku awansował na chorążego[2]. Dowodził plutonem. 6 lipca 1916 został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką. Po zakończeniu rekonwalescencji został przydzielony do 3 Kompanii Uzupełniającej. Od 1 stycznia 1917 ponownie służył w 6 pp. Latem 1917, po kryzysie przysięgowym, wstąpił do Polskiego Korpusu Posiłkowego. 16 lutego 1918, po bitwie pod Rarańczą, został internowany przez Austriaków w Witkowicach.

13 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. W czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Instytucie Wojskowo-Wydawniczym w Warszawie[3]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 447. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był 13 pułk piechoty w Pułtusku[4]. W 1923 pełnił służbę w 69 pułku piechoty w Gnieźnie, a w następnym roku, w Oddziale I Sztabu Generalnego[5][6]. 18 lutego 1928 został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. W 1928 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z jednoczesnym przydziałem do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych[8]. 31 marca 1930 został przeniesiony do 32 pułku piechoty w Modlinie na stanowisko dowódcy batalionu[9][10]. 28 czerwca 1933 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy na stanowisko kwatermistrza[11]. 18 kwietnia 1935 został przeniesiony do Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego Okręgu Korpusu Nr I na stanowisko komendanta Okręgu Nr 1 Związku Strzeleckiego[12]. Zmarł 7 marca 1936 w Warszawie[13]. 11 marca 1936 został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[14] (kwatera 19A-8-28)[15].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz Legionistów ↓.
  2. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 27.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 58, 558.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 44.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 323, 408.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 8, 286, 353.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 45.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 125, 181.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 104.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 30, 562.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 131.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 kwietnia 1935 roku, s. 38.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 11 listopada 1936 roku, s. 32.
  14. „Polska Zbrojna” Nr 69 z 10 marca 1936 roku, s. 6. „Polska Zbrojna” Nr 70 z 11 marca 1936 roku, s. 6.
  15. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  16. a b c na podstawie https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/27/Ireneusz_Branowski_mjr_1934.jpg

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]