Ireneusz Lorenc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ireneusz Lorenc
Data urodzenia 4 czerwca 1955
Data śmierci 20 grudnia 2013
Pozycja napastnik
Kariera juniorska
Lata Klub
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Górnik Złotoryja
1974–1976 Zagłębie Lublin
1977–1978 Śląsk Wrocław
1979 Zagłębie Lublin
1979–1983 Motor Lublin
1983–1984 KSV Hessen Kassel
1989–1990 FC Grossalmerode

Ireneusz Lorenc (ur. 4 czerwca 1955, zm. 20 grudnia 2013) – polski piłkarz, który występował na pozycji napastnika.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Górnika Złotoryja[1]. W latach siedemdziesiątych grał również w Zagłębiu Lubin i Śląsku Wrocław[2]. W 1979 został zawodnikiem Motoru Lublin, z którym w sezonie 1979/1980 uzyskał awans do I ligi. W ekstraklasie w barwach lubelskiego zespołu wystąpił w 56 meczach i zdobył 6 bramek[3]. Po 1984 występował na boiskach niemieckich i luksemburskich, a po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener piłkarski między innymi w Chrobrym Głogów[1].

Zmarł w grudniu 2013. Przyczyną śmierci był upadek ze schodów w domu, w którym mieszkał[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Irek Lorenc nie żyje (pol.). e-legnickie.pl. [dostęp 1 czerwca 2019].
  2. W Śląsku Wrocław i w Zagłębiu Lubin (pol.). slaskwroclaw.pl. [dostęp 15 czerwca 2019].
  3. Ireneusz LORENC * Na boisku „człowiek trenera”… (pol.). lubelskapilka.pl. [dostęp 15 czerwca 2019].