Isaac Lifschütz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Isaac Lifschütz
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1852 r.
Pińsk
Data i miejsce śmierci 6 lutego 1938 r.
Hamburg
Zawód, zajęcie chemik

Isaac Lifschütz (ur. 15 marca 1852 r. w Pińsku, zm. 6 lutego 1938 r. w Hamburgu) – niemiecki chemik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzony 15 marca 1852 r. w Pińsku[1]. Od 18 roku życia studiował w Szwajcarii, a w 1884 r. uzyskał doktorat z chemii na Uniwersytecie we Fryburgu. Początkowo zajmował się badaniami nad lanoliną wyekstrahowaną z owczej wełny. Wyniki swoich badań opublikował w 1896 r., a dwa lata później wyizolował emulgator euceryt i na proces jego produkcji uzyskał w 1900 r. patent[2]. Od 1887 r. żonaty z Cäcilie, w 1904 r. rodzina przeniosła się do Bremy. W 1909 r. został dyrektorem fabryki w pobliżu Bremy, gdzie Eucerin był produkowany na skalę przemysłową[1]. Maść bazującą na eucerycie popularyzował dermatolog Paul Gerson Unna[2]. Spotkanie z Unną i Oskarem Troplowitzem, którzy zarządzali Beiersdorf AG, zaowocowało nawiązaniem współpracy, w wyniku której w zamian za przekazanie praw do wynalazku Lifschütz został szefem własnego laboratorium w Beiersdorf i otrzymał pensję dyrektora oraz udział w zyskach[1]. W Beiersdorf Lifschütz pracował od 1911 r. Eucerin stał się podstawą późniejszego kremu NIVEA. Lifschütz odszedł na emeryturę w 1931 r.[2] i zmarł 6 lutego 1938 r.[1] w Hamburgu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Sabine Pamperrien: Der Doktor aus Pinsk (niem.). Jüdische Allgemeine, 2011-09-12. [dostęp 2019-08-19].
  2. a b c d Dr. Isaac Lifschütz (ang.). [dostęp 2019-08-19].