István Csáky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
István Csáky
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 lipca 1894
Sighișoara
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 1941
Budapeszt
Minister spraw zagranicznych Węgier
Okres od 10 grudnia 1938
do 27 stycznia 1941
Poprzednik Béla Imrédy
Następca Pál Teleki

István Csáky (ur. 14 lipca 1894 w Sighișoarze, zm. 27 stycznia 1941 w Budapeszcie) – węgierski polityk, minister spraw zagranicznych Węgier w okresie od 10 grudnia 1938 roku do 27 stycznia 1941 roku, hrabia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu I wojny światowej był w składzie delegacji niepodległego węgierskiego ministerstwa spraw zagranicznych podczas rokowań pokojowych. Był obecny podczas negocjacji prowadzących do podpisania traktatu w Trianon w 1920 roku, po czym pracował w kilku poselstwach i ambasadach (w Watykanie, Bukareszcie, Madrycie i Lizbonie). W węgierskim MSZ był kierownikiem wydziału prasowego, później szefem gabinetu ministra Kálmána Kánya, otrzymał nominację na ministra pełnomocnego. W 1938 roku jako obserwator uczestniczył w konferencjach, podczas których podpisano układ monachijski oraz pierwszy arbitraż wiedeński. W tym samym roku został mianowany przez premiera Bélę Imrédyego na ministra spraw zagranicznych.

Jako minister odegrał dużą rolę podczas drugiego arbitrażu wiedeńskiego oraz podpisał w imieniu Węgier pakt antykominternowski. Csáky podpisał również w imieniu premiera Pála Telekiego traktat o nieagresji i przyjaźni pomiędzy Królestwem Węgier a Królestwem Jugosławii. Pogarszający się stan zdrowia Csákyego spowodował, że od 21 grudnia 1940 roku przebywał na zwolnieniu. Zmarł 27 stycznia 1941 roku.

Po objęciu stanowiska ministerialnego w roku 1938 obwołany został przez polską prasę potomkiem króla Stefana Batorego. W rzeczywistości, jak wielu innych członków węgierskiej arystokracji, pochodził od siostry króla - Zofii, wydanej za Demetera Csákyego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]