Iwan Chołodow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Chołodow
Иван Михайлович Холодов
26 zwycięstw
generał major generał major
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1915
Aleksandrowka, Obwód wołgogradzki, ZSRR
Data i miejsce śmierci 29 stycznia 1992
Moskwa, Rosja
Przebieg służby
Lata służby 19341970
Siły zbrojne Red star.svg - Armia Czerwona
Jednostki 28 pułk lotnictwa myśliwskiego
434 pułk lotnictwa myśliwskiego
Stanowiska dowódca 111 Gwardyjskiego Pułku Myśliwskiego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa Order Aleksandra Newskiego Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (ZSRR) Order Czerwonego Sztandaru pracy Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonej Gwiazdy
Ła-7, na takich samolotach latał Chołodow w 111 gwardyjskim pułku myśliwskim

Iwan Michajłowicz Chołodow, ros. Иван Михайлович Холодов (ur. 30 czerwca 1915, zm. 29 stycznia 1992) – radziecki pilot, as myśliwski okresu II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we wsi Aleksandrowka w obwodzie wołgogradzkim. Ukończył 7-klasowa szkołę podstawową. W 1934 został powołany do Armii Czerwonej, trzy lata później ukończył Wojskową Szkołę Lotniczą w Stalingradzie. Brał udział w inwazji na Polskę oraz w wojnie zimowej. Od czerwca 1941 służył na froncie wielkiej wojny ojczyźnianej[1]. W lutym 1942, w stopniu starszego lejtnanta był zastępcą dowódcy eskadry 28 pułku myśliwskiego, do tego czasu wykonał 225 lotów bojowych, uczestniczył w 21 walkach lotniczych i zestrzelił 6 samolotów wroga[1]. 4 marca 1942 otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego wraz z orderem Lenina i złotą gwiazdą o numerze 664[1]. Jesienią 1942 został dowódcą eskadry 434 pułku myśliwskiego (32 pułku gwardyjskiego)[1].

6 marca 1943 wystartował na czele 4 Jaków-1B na osłonę grup uderzeniowych w okolicach Diemianska. Nad linią frontu lotnicy radzieccy dostrzegli 6 messerschmittów Bf 109 oraz 4 Focke-Wulfy Fw 190, Niemcy zaatakowali wykorzystując przewagę liczebną. Jeden Focke-Wulf wszedł na ogon Jaka pilotowanego przez A. Makarowa. Chołodow rzucił się na pomoc podkomendnemu i otworzył ogień do Fw 190 z dużej odległości, lecz Niemiec uparcie kontynuował atak. W tej sytuacji Chołodow zwiększył prędkość, zbliżył się do myśliwca Luftwaffe i staranował jego ogon. Focke-Wulf rozbił się o ziemię ze swoim pilotem, asem Hansem Beisswengerem. Chołodow z największym trudem otworzył owiewkę i wyskoczył na spadochronie[1][2].

W listopadzie 1943 został dowódcą 111 gwardyjskiego pułku myśliwskiego wyposażonego w myśliwce Ła-7. Po wojnie nadal dowodził tą jednostką[3]. W 1958 ukończył Wyższy kurs w Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego. W 1970, w randze generała majora przeniesiony w stan spoczynku. Zamieszkał w Moskwie. Pracował jako szef działu personalnego Obrony Cywilnej Moskwy.

Podczas II wojny światowej zniszczył 26 samolotów wroga indywidualnie i 7 zespołowo w 480 lotach bojowych[1].

Iwan Chołodow zmarł 29 stycznia 1992, został pochowany na cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie[1].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Герой Советского Союза Холодов Иван Михайлович :: Герои страны, www.warheroes.ru [dostęp 2017-12-21].
  2. BEISSWENGER Hans. cieldegloire.com, 3 maja 2017.
  3. В.А. Анохин, М.Ю. Быков, Все истребительные авиаполки Сталина. Первая полная энциклопедия, wyd. Научно-популярное издание, Мoskwа: Яуза-пресс, 2014, s. 198-202, ISBN 978-5-9955-0707-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Бойков П. М. На главных направлениях. — М.: Воениздат, 1984.
  • Водопьянов М. В. Небо начинается с земли. М., 1976.
  • Волгоградцы — Герои Советского Союза. Волгоград, 1968.
  • На грани возможного. — 2-е изд., испр. и доп. — М.: «Лимб», 1993.
  • Полынин Ф. П. Боевые маршруты. — М.: Воениздат, 1981.
  • В.А. Анохин, М.Ю. Быков, Все истребительные авиаполки Сталина. Первая полная энциклопедия, wyd. Научно-популярное издание, Moskwa: Яуза-пресс, 2014, s. 198-202, ISBN 978-5-9955-0707-9.