Iwan Kabłukow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Iwan Aleksiejewicz Kabłukow (ros. Иван Алексеевич Каблуков, ur. 2 września 1857 we wsi Prussy w guberni moskiewskiej, zm. 5 maja 1942 w Taszkencie) – rosyjski fizykochemik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1876 ukończył II Moskiewskie Gimnazjum Klasyczne, a w 1880 Oddział Przyrodniczy Wydziału Fizyczno-Matematycznego Uniwersytetu Moskiewskiego i został kandydatem nauk przyrodniczych, później pracował w laboratorium chemicznym przy Uniwersytecie Petersburskim, następnie na Uniwersytecie Moskiewskim. Jednocześnie wykładał na Wyższych Żeńskich Kursach w Moskwie. W 1889 pracował na Uniwersytecie w Lipsku, w 1899 został profesorem w Moskiewskim Instytucie Rolniczym, a w 1903 Uniwersytetu Moskiewskiego, od 1928 był członkiem-korespondentem, a od 1932 członkiem honorowym Akademii Nauk ZSRR. Prowadził badania z zakresu elektrochemii roztworów niewodnych i termochemii, zastosował analizę termiczną do wyznaczania składu stopionych soli.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]