Iwan Simolin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwan Matwiejewicz Simolin
Ilustracja
Iwan Matwiejewicz Simolin
Data urodzenia 1720
Data śmierci 1799
Zawód, zajęcie dyplomata

Iwan Matwiejewicz Simolin (ur. 1720, zm. 1799) – rosyjski dyplomata.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1743 rozpoczął pracę w biurze spraw zagranicznych. W latach 1744–1757 był sekretarzem ambasady rosyjskiej w Danii, a w 1757 ambasady w Austrii. W latach 1758–1773 minister-rezydent za sejmie Rzeszy w Ratyzbonie.

W latach 1773–1774 poseł w Danii.

W latach 1774–1778 Simolin był ambasadorem Rosji w Sztokholmie.

W czasie trwania obrad Riksdagu (1778–1779) Simolin i ambasador duński Christian Fredrik von Gyldencrone wspólnie przygotowywali konspiracje malkontentów, którzy mieliby przeciwstawić się próbom wzmocnienia władzy królewskiej jaki przedsiębrał Gustaw III i którzy zwróciliby się do Rosji i Danii o przywrócenie konstytucji demokratycznej z 1720 (jaka obowiązywała w tzw. erze wolności (1718–1772)). Miało to dać Danii i Rosji pretekst do inwazji Szwecji. Axel von Fersen zagadywany przez Rosjan i Duńczyków i zachęcany do udziału w konspiracji nie tylko odmówił, lecz wydał konspiratorów.

Simolin został odwołany do Rosji, by nie rozdrażniać rządu Gustawa III. Następca Simolina Iwan Rückman dostał polecenie nie mieszać się w szwedzką politykę, lecz jedynie obserwować poczynania króla i rządu szwedzkiego.

W latach 1779–1784 Iwan Simolin był ministrem-plenipotentem Rosji w Wielkiej Brytanii. Jego sekretarzem był tam Anglik Johnson Newman.

W latach 1785–1792 Iwan Simolin był rosyjskim ambasadorem w Paryżu. W 1787 zawarł z Francuzami korzystny traktat o handlu i nawigacji. W 1792 odwołany z Paryża (został tam tylko jego podkomendny Michaił Nowikow) z powodu zamieszek rewolucyjnych. Zachował jednak tytuł ambasadora Rosji we Francji i jako taki wizytował francuskie oddziały kontrrewolucyjne w Belgii i w Niemczech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Royal Standard of King Louis XIV.svg Rosyjski ambasador we Francji
1785–1792 (nominalnie do 1799)
Royal Standard of King Louis XIV.svg Następca
Stiepan Kołyczow