Izaak Podżegacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Izaak Podżegacz - przywódca powstania chłopskiego w Etiopii w latach 1687-1688.

Był kowalem, pochodził z Godżamu. Stanął na czele rewolty biedoty, która z czasem, oprócz jego macierzystego regionu, objęła także Szeua i Amhara Sajnt[1]. Ścigany przez siły cesarskie, schronił się, wraz ze zwolennikami, na terenach kontrolowanych przez Oromo. Ci, po dłuższych negocjacjach, zgodzili się wydać Izaaka[2]. Niedługo potem został skazany na śmierć przez specjalnie w tym celu zwołany trybunał.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Bartnicki: Historia Etiopii. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 1987, s. 144. ISBN 83-04-02152-8.
  2. Andrzej Bartnicki: Historia Etiopii. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Wydaw., 1987, s. 162. ISBN 83-04-02152-8.