Izabela de Valois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izabela de Valois
ilustracja
królowa Anglii
Okres panowania od 1396
do 1400
Jako żona Ryszarda II
Poprzedniczka Anna Czeska
księżna Orleanu
Okres panowania od 1406
do 1410
Jako żona Karola Orleańskiego
Dane biograficzne
Dynastia Walezjusze
Data i miejsce urodzenia 9 listopada 1389
Paryż
Data śmierci 13 września 1410
Ojciec Karol VI Szalony
Matka Izabela Bawarska
Mąż Ryszard II
Mąż Karol Orleański
Dzieci Joanna Orleańska

Izabela Valois (fr. Isabella de Valois), (ur. 9 listopada 1389 w Paryżu, zm. 13 września 1410) – księżniczka francuska, córka króla Karola VI Szalonego i Izabeli Bawarskiej. Królowa Anglii w latach 1396-1400.

Urodziła się w Paryżu, jej rodzeństwo to między innymi: Jan de Touraine i Karol VII Walezjusz. Jej młodsza siostra – Katarzyna de Valois poślubiła później króla AngliiHenryka V.

31 października 1396, kiedy Izabela miała 6 lat poślubiła owdowiałego króla Ryszarda II - żeby przypieczętować pokój francusko-angielski. Małżeństwo nie zostało skonsumowane, z powodu młodego wieku panny młodej. Izabela zamieszkała w Wallingford Castle, ponieważ Ryszard pojechał na wyprawę do Irlandii. Podczas powrotu do Anglii został on pojmany i zamordowany, wtedy Izabela na rozkaz nowego króla – Henryka V musiała opuścić Windsor i przenieść się do Sunninghill.

Henryk IV nie wiedział co ma zrobić z królową-wdową, więc postanowił, że poślubi ona jego syna – również Henryka. Izabela stanowczo odmówiła, pogrążyła się w żałobie po Ryszardzie i nie odpowiadała na prośby Henryka. Wreszcie postanowiła wrócić do Francji.

29 czerwca 1406, ponownie wyszła za mąż, za swojego kuzyna – Karola, księcia Orleanu. Zmarła w połogu, w wieku 19 lat, pozostawiła jedyną córkę:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]