Józef (Czernow)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef
Iwan Czernow
metropolita ałmacki i kazachstański
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1893
Mohylew
Data śmierci 4 września 1975
metropolita ałmacki i kazachstański
Okres sprawowania 1968–1975
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia ałmacka
Śluby zakonne 6 lutego 1918
Diakonat 11 lutego 1918
Prezbiterat 16 sierpnia 1920
Sakra biskupia 14 listopada 1932
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 listopada 1932
Miejscowość Rostów nad Donem
Miejsce Sobór Narodzenia Matki Bożej
Konsekrator Pitirim (Kryłow)
Współkonsekratorzy Mikołaj (Amasijski), Aleksander (Białozor), Nazariusz (Blinow)

Józef, imię świeckie Iwan Michajłowicz Czernow (ur. 15 czerwca 1893 w Mohylewie, zm. 4 września 1975) – rosyjski biskup prawosławny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nie posiadał formalnego wykształcenia, w dzieciństwie odbierał naukę jedynie w domu[1]. W wieku siedemnastu lat wstąpił jako posłusznik do monasteru Narodzenia Matki Bożej w Białyniczach i znalazł się pod szczególną opieką jego przełożonego, archimandryty Arseniusza[2]. Razem z nim w 1911 wyjechał do Piatigorska, gdzie Arseniusz został biskupem pomocniczym eparchii władykaukaskiej[2]. Następnie od 1912 do 1917 był posłusznikiem w monasterze Zaśnięcia Matki Bożej w Twerze[2]. 6 lutego 1918 złożył przed biskupem Arseniuszem (Smoleńcem) wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Józef. 11 lutego tego samego roku został wyświęcony na hierodiakona. 16 sierpnia 1920 został hieromnichem[2]. W 1924 otrzymał godność igumena, zaś w 1927 – archimandryty.

14 listopada 1932 miała miejsce jego chirotonia na biskupa taganroskiego, wikariusza eparchii rostowskiej, w której jako konsekratorzy wzięli udział arcybiskup dmitrowski Pitirim, arcybiskup rostowski Mikołaj, arcybiskup czelabiński Nazariusz oraz biskup barnaułski Aleksander. Od 1935 do 1956 przebywał, z krótkimi przerwami, w obozach i więzieniach, nie wypełniając obowiązków duszpasterskich[1].

W 1956 mianowany biskupem pietropawłowskim, wikariuszem eparchii ałmackiej, zaś w roku następnym ordynariuszem eparchii pietropawłowskiej i kustanajskiej. W 1958 otrzymał godność arcybiskupią[1]. Od 1960 był arcybiskupem ałmackim i kazachstańskim, w 1968 otrzymał godność metropolity[1].

Po śmierci patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Aleksego był brany pod uwagę jako kandydat na jego następcę, obok metropolitów krutickiego i kołomieńskiego Pimena oraz leningradzkiego i nowogrodzkiego Nikodema. Duchowny odrzucił jednak wszelkie propozycje kandydowania na urząd zwierzchnika Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, wskazując na swój podeszły wiek i brak wykształcenia teologicznego[3].

Godność metropolity ałmackiego i kazachstańskiego pełnił do swojej śmierci w 1975[1].

Jest autorem szeregu pieśni cerkiewnych i trzech akafistów: do św. Pelagii, św. Pawła wyznawcy oraz św. męczennika Jakuba Perskiego. Prawdopodobniej jeszcze jako posłusznik w monasterze w Twerze opracował akafist do św. metropolity moskiewskiego Filipa, którego tekst nie przetrwał[2].

Jego życie jest tematem filmu dokumentalnego „Swiet radosti w mirie pieczali”[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup pietropawłowski i kustanajski
1956 – 1960
Następca
Guriasz (Szalimow)
Poprzednik
Innocenty (Leofierow)
Biskup ałmacki
1960 – 1975
Następca
Serafin (Gaczkowski)