Józef Beim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Beim
generał dywizji MO generał dywizji MO
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1937
Klaniny
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 1987
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1956–1987
Formacja Palemka MO.svg Milicja Obywatelska
Jednostki Komenda Główna Milicji Obywatelskiej (1978-1987)
Stanowiska * kmdt gł. MO (1981-1987)
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal za Umacnianie Braterstwa Broni
Grób Józefa Beima
Grób Józefa Beima na Powązkach - Cmentarzu Wojskowym

Józef Beim (ur. 13 kwietnia 1937 w Klaninach, zm. 30 kwietnia 1987) – polski milicjant, generał dywizji MO, dr nauk ekonomicznych.

Syn Edmunda i Eleonory. Od 1956 był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej. W latach 1956–1957 studiował w Szkole Oficerskiej MO w Szczytnie. Od 1957 był funkcjonariuszem Wydziału Kryminalnego KWMO w Gdańsku, od 1960 zastępcą komendanta powiatowego w Pucku, od 1962 komendantem powiatowym w Tczewie, od 1966 komendantem miejskim i powiatowym w Elblągu, od 1970 komendantem miejskim w Gdyni, od 1973 komendantem miejskim w Krakowie, od 1975 zastępcą komendanta miejskiego w Krakowie, od 1976 zastępcą komendanta wojewódzkiego w Krakowie. Od 1978 był zastępcą komendanta głównego, a od października 1981 był komendantem głównym Milicji Obywatelskiej. Absolwent Wydziału Ekonomiki Przemysłu Uniwersytetu Gdańskiego[1]. Generał brygady MO od 1980, generał dywizji MO od 1984. Obie nominacje otrzymał w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa PRL prof. Henryka Jabłońskiego.

Od 1957 członek PZPR. W latach 1973-1975 członek Komitetu Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie. Na X Zjeździe PZPR w 1986 wybrany w skład Centralnej Komisji Kontrolno-Rewizyjnej PZPR.

Odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi w 1969, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1974, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski w 1979, Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” (na mocy rozkazu przewodniczącego KGB) w 1983, Orderem Sztandaru Pracy II Klasy w 1986.

Józef Beim został pochowany 4 maja 1987 na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie (kwatera 4A-tuje-2)[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • H.P. Kosk: Generalicja Polska, tom I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks” Pruszków 1999
  • Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna Warszawa 1996
  • T. Mołdawa: Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1991
  • Katalog IPN
  • J. Stroynowski (red.): Who is who in the Socialist countries of Europe : a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub. Munich 1989
  • Trybuna Ludu, 5 maja 1987
  • P. Brzeziński, R. Chrzanowski, A. Nadarzyńska-Piszczewiat: Zbrodnia bez kary. Grudzień 1970 w Gdyni, Oficyna Verbi Causa Gdynia 2010
  • Dziennik Telewizyjny z 4 maja 1987

Przypisy[edytuj | edytuj kod]