Józef Beluch-Beloński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Beluch-Beloński (ur. 14 lutego 1897 w Przemyślu, zm. 1985[1]) – polski polityk i działacz spółdzielczy[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dwudziestoleciu międzywojennym był aktywnym działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS) w latach 1922–1939 piastując funkcję sekretarza, a następnie przewodniczącego miejskiego komitetu PPS w Przemyślu. Współpracował z tygodnikiem „Głosu Przemyski”. Po wybuchu II wojny światowej został internowany na Węgrzech, skąd przedostał się do Francji, a następnie do Anglii. W latach 1941–1945 był przewodniczącym grupy PPS w Londynie, zaś od 1942 zasiadał również z ramienia PPS w Radzie Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej. Do Polski wrócił w sierpniu 1945. Piastował między innymi funkcję prezesa Centralnego Komitetu Opieki Społecznej. Był również posłem na Sejm Ustawodawczy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Beluch-Beloński Józef (1897-1985) (pol.). bs.sejm.gov.pl. [dostęp 2016-10-27].
  2. Beluch-Beloński, Józef (pol.). baza-nazwisk.de. [dostęp 2016-10-27].