Józef Drohojowski (kasztelan przemyski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Drohojowski herbu Korczak (ok. 1694-1770) – od 1737 stolnik żydaczowski, w latach 1748-1765 chorąży żydaczowski, a następnie kasztelan przemyski (1765-1770)[1].

Syn kasztelana czernihowskiego Jana Drohojowskiego i Marianny z Rojowskich. Mąż Barbary Wolskiej, córki Aleksandra, stolnika halickiego. Był ojcem siedmiu synów (m.in. ks. reformaty Józefa Drohojowskiego) i trzech córek.

Właściciel majątku Koniuszki, wsi Michałówka[2], oraz miasteczka Krukienice. Z powodu posiadania owego miasteczka nazywano go "panem na trzystu szewcach"[3]. W 1763 dokonał fundacji Parafii św. Michała Archanioła w Michałówce.

Związany ze stronnictwem Czartoryskich – 6 lutego 1764 został konsyliarzem konfederacji ruskiej przy księciu Adamie Czartoryskim. Brał udział w elekcji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

W 1767 przystąpił do konfereracji radomskiej, ale nie podpisał dyktowanego przez pułkownika rosyjskiego Wasilija Carra skryptu i wyjechał z Radomia. Podczas konfederacji barskiej pomagał w organizacji konfederacji na terenie ziemi przemyskiej (12 maja 1769), ale z powodu stanu zdrowia nie wziął osobistego udziału w walkach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku (ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy, oprac. K. Przyboś, T. 3, z. 1, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łodź 1987, s. 168 i 205.
  2. Kronika Drohojowskich. Na podstawie badań archiwalnych, oprac. J. Drohojowski, cz. I, Kraków 1904, s. 170, 175.
  3. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Tom IV, 1883, s. 726.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]