Józef Horst

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Horst
Data i miejsce urodzenia 1914
Zakrzewo
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1942
Brandenburg
Przyczyna śmierci ścięcie
Data i miejsce urodzenia 1914
Zakrzewo
Data i miejsce śmierci 3 lutego 1942
Brandenburg an der Havel
Przebieg służby
Lata służby 1939–1940, 1941
Siły zbrojne Wehrmacht
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

Józef Horst (ur. 22 marca 1914 w Zakrzewie, zm. 3 lutego 1942 w Brandenburgu) – harcmistrz Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech, działacz narodowy mniejszości polskiej w międzywojennych Niemczech, członek Związku Polaków w Niemczech.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Antoniego Horsta, działacza narodowego w Zakrzewie i Gertrudy Brzostowicz. Zakrzewo Niemcy nazywali „małą Warszawą”. Był absolwentem Seminarium Nauczycielskiego w Bydgoszczy[1]. Pełnił funkcję komendanta hufca harcerskiego w Złotowie. W 1936 roku zdobył stopień harcmistrza[2].

Po wybuchu II wojny światowej jego rodzina została wysiedlona z rodzinnego domu do Berlina, a Józef Horst wraz z trzema braćmi: Marianem, Tadeuszem i Ignacym zostali wcieleni do Wehrmachtu. Józef został wkrótce wysłany na front norweski. W 1940 roku został zwolniony z wojska i ponownie powołany w 1941, po czym w tym samym roku aresztowała go Abwehra pod zarzutem zdrady stanu. Po procesie został skazany na śmierć i ścięty w Brandenburgu[3]. Dwaj pozostali bracia: Edmund oraz Stanisław, zostali uwięzieni w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen.

Józef Horst jest patronem Szkoły Podstawowej nr 138 w Warszawie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ryszard Hajduk, Nieznana karta tajnego frontu, Zofia Hajdukowa (oprac.), Edmund Jan Osmańczyk, Warszawa: MON, 1985, ISBN 83-11-07208-6, OCLC 749153687.
  2. Krzysztof Kąkolewski 17 historii, które napisała wojna, Iskry, Warszawa 1971
  3. Helena Lehr, Edmund Osmańczyk Polacy spod znaku Rodła, Wydawnictwo MON, Warszawa 1972

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]