Józef Kazimierski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Kazimierski (ur. 14 grudnia 1925 w Łomnej, zm. 25 marca 2008 w Warszawie) − polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, varsavianista, wieloletni dyrektor Archiwum Państwowego m.st. Warszawy, profesor Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1950 roku rozpoczął pracę w Centralnym Archiwum Wojskowym. Od 1955 roku był związany z Archiwum Państwowym, w latach 1957−1995 pełnił funkcję dyrektora tej instytucji. Rozwinął sieć archiwów na Mazowszu i Podlasiu. W 1979 roku obronił pracę doktorską w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk, w 1994 roku pracę habilitacyjną (Miasta i miasteczka na Podlasiu (1808−1914): zabudowa − ludność − gospodarka) na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, uzyskując w lutym 1995 roku tytuł doktora habilitowanego. Wykładał między innymi w Wyższej Szkole Humanistycznej (obecnie Akademii Humanistycznej) w Pułtusku. W latach 1971−1983 był prezesem Oddziału Wola Towarzystwa Przyjaciół Warszawy.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Był autorem, współautorem bądź redaktorem szeregu publikacji dotyczących historii Warszawy, Mazowsza i Podlasia, między innymi:

  • Dzieje Pragi (1970)
  • Dzieje Mokotowa (1972)
  • Otwock 1407−1967 (1972)
  • Dzieje Ochoty (1973)
  • Dzieje Mazowsza i Warszawy: wybór źródeł (1973)
  • Wola: lata odbudowy 1945−1948 (1975)
  • Dzieje Mińska Mazowieckiego: 1421−1971 (1976)
  • Społeczeństwo Warszawy w rozwoju historycznym (1977)
  • Wielkie zakłady przemysłowe Warszawy (1978)
  • Warszawa współczesna: geneza i rozwój (1981)
  • Szkolnictwo i oświata w Warszawie (1982)
  • Nauka i szkolnictwo wyższe w Warszawie (1987)
  • Środowisko przyrodnicze Warszawy (1990).

Miejsce spoczynku[edytuj | edytuj kod]

Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]