Józef Kirszrot-Prawnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Kirszrot-Prawnicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 grudnia 1842
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1 sierpnia 1906
Otwock
Zawód, zajęcie prawnik
ekonomista
Grób Józefa Kirszrota-Prawnickiego (w środku) na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie

Józef Kirszrot-Prawnicki[1] (ps. K-t, Labor, J.K-P, -p.) (ur. 1 grudnia 1842 w Warszawie, zm. 1 sierpnia 1906 w Otwocku) – polski prawnik, ekonomista i działacz społeczny żydowskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie zasymilowanych Żydów osiadłych w Warszawie. W 1866 uzyskał tytuł magistra prawa i administracji w Szkole Głównej Warszawskiej. Kontynuował studia w Lipsku i Wrocławiu. W 1873 został adwokatem przysięgłym przy Sądzie Apelacyjnym w Warszawie. Później pracował również jako radca prawny w rozmaitych instytucjach.

Propagował idee spółdzielczości, w tym spółdzielczości kredytowej, oraz ubezpieczeń. Był kierownikiem biura naukowego Jana Blocha. Publikował w prasie, m.in. w Izraelicie, Ateneum, Ekonomiście, Gazecie Sądowej, Niwie, Przeglądzie Tygodniowym, Kurierze Warszawskim, Bibliotece Warszawskiej i Gazecie Handlowej. Napisał kilkanaście książek i broszur, w tym pracę na temat spółdzielni pożyczkowych pt. O oszczędności, kasach i stowarzyszeniach oszczędnościowych i pożyczkowo-oszczędnościowych. Tłumaczył także literaturę obcojęzyczną. Zorganizował w 1901 i wiele lat przewodniczył Towarzystwu Oszczędnościowo-Pożyczkowemu dla Ubogiej Ludności Żydowskiej. Był członkiem założycielem Kasy im. Józefa Mianowskiego. Od 1881 wielokrotnie wchodził w skład zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Warszawie.

Opowiadał się za asymilacją Żydów i nawoływał do zmieniania przez Żydów nazwisk na polskie, opublikował apel w tej sprawie w 1882 na łamach Kuriera Warszawskiego, co odbiło się szerokim echem wśród mieszkańców miasta. Napisał komedię Węzeł gordyjski poświęconą problemom asymilacji. Był prawnikiem Stowarzyszenia Wzajemnej Pomocy Pracowników Handlowych.

Z małżeństwa z Salomeą z domu Szyff (1852–1909) miał syna Stanisława (1873–1900), który był inżynierem. Jest pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 71, rząd 1)[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. do 1867 Kirschrot, do 1882 Kirszrot, później Kirszrot-Prawnicki
  2. Grób Józefa Kirszrota-Prawnickiego w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie
  3. Cmentarze m. st. Warszawy. Cmentarze żydowskie. Warszawa: Rokart, 2003. ISBN 83-916419-3-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Jagielski: Przewodnik po cmentarzu żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej 49/51. Z. 1, Kwatery przy Alei Głównej. Warszawa: Towarzystwo Opieki nad Zabytkami. Społeczny Komitet Opieki nad Cmentarzami i Zabytkami Kultury Żydowskiej w Polsce, 1996, s. 85. ISBN 83-90-66296-5.
  • Zofia Borzymińska, Rafał Żebrowski: Polski słownik judaistyczny. Dzieje, kultura, religia, ludzie. T. 1. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2003, s. 781-782. ISBN 83-7255-12-6-X.