Józef Lustgarten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Lustgarten
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1889
Kraków, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 21 września 1973
Kraków, Polska
Pozycja prawy łącznik, pomocnik, bramkarz
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1906–1919 Cracovia
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1912–1914 Cracovia (nieformalnie)
1922 Polska
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości

Józef Lustgarten (ur. 1 listopada 1889 w Krakowie, zm. 21 września 1973 tamże) – polski piłkarz i działacz sportowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie żydowskiej[1]. Absolwent III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego w Krakowie.

Piłkarz klubu Cracovia, grający na pozycjach środkowy pomocnik, bramkarz oraz lewy łącznik. Sędzia międzynarodowy, honorowy prezes KS Cracovia i honorowy członek PZPN oraz KOZPN.

Lutsgartem był w 1922 roku selekcjonerem reprezentacji Polski - razem z Adamem Obrubańskim i Stanisławem Ziemiańskim odpowiadał za wybór zawodników, którzy reprezentowali kraj w spotkaniach przeciwko: Węgrom (14 maja, przegrana 0:3), Szwecji (28 maja, wygrana 2:1 - pierwsza w historii reprezentacji) i Rumunii (3 września, remis 1:1 - również premierowy). 1 października 1922 był członkiem innego selekcjonerskiego tercetu - razem z prezesem PZPN Edwardem Cetnarowskim i Władysławem Jentysem ustalał skład, który wystąpił w Zagrzebiu przeciwko Jugosławii (wygrana 3:1)[2].

Podczas I wojny światowej służył w 3. Pułku Piechoty II Brygady Legionów. W 1939 roku został aresztowany we Lwowie przez NKWD i zesłany do stalinowskich łagrów, w których spędził 17 lat.

Zmarł w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim[3].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Kozłowski: Naród Wybrany – Cracovia Pany. Z wielokulturowej historii polskiego sportu, Warszawa, Stowarzyszenie „Nigdy Więcej”, 2015, s. 16.
  2. Andrzej Gowarzewski, Biało-czerwoni. Dzieje piłkarskiej reprezentacji Polski 1921–2018, Katowice 2018: Wydawnictwo GiA, s. 6-7, ISBN 978-83-88232-54-1.
  3. Karolina Grodziska Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim wyd. Kraków 2003 s.153.
  4. M.P. z 1931 r. nr 75, poz. 123 „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
  5. M.P. z 1933 r. nr 258, poz. 276 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]