Józef Marchocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Marchocki herbu Ostoja (ur. 1776, zm. po 1850) – oficer austriacki, napoleoński, powstaniec listopadowy, autor pamiętników.

Przed 1809 prawdopodobnie brał udział w armii duńskiej lub austriackiej. W początkach czerwca 1809 w oddziale Piotra Strzyżewskiego w Tarnopolu organizował batalion piechoty. Ranny w bitwie pod Wieniawką. W 1813 VII kpt i dowódca 5 pułku galicyjskiego i francuskiego. Od 28 grudnia 1809 – w 12 pułku. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.

W 1812 kapitan i dowódca 12 pułku, 5 października 1812 został odznaczony Orderem Legii Honorowej. W latach 1817–1830 - kapitan w Korpusie Żandarmerii. W 1831 w oddziałach powstańczych na Podolu w okolicy miasta Zamiechów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Marchocki: Pamiętnik wydany w opracowaniu J. Kręciny: Relacja Józefa Marchockiegoo działalności oddziału Piotra Strzyżewskiego w kampanii galicyjskiej 1809 r., Rocznik Biblioteki Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, R. XXIII, 1977, Wrocław 1978, rkps 7999, Biblioteka PAN Kraków.