Józef Osas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Osas
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1949
Czyżew
Ambasador RP w Libii
Okres od 05 października 2004
do 31 stycznia 2009
Poprzednik Jakub Wolski
Następca Wojciech Bożek
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Józef Osas (ur. 30 marca 1949 w Czyżewie)[1] – polski dyplomata, arabista. Ambasador RP w Libii (2004–2009) oraz w Czadzie i w Nigrze (państwach dodatkowej akredytacji)[2]. Pracował m.in. na placówkach w Damaszku, Bejrucie, Trypolisie, Kairze.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1967 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 jako stypendysta rządu RP wyjechał na studia w Moskiewskim Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych, gdzie na Wydziale Stosunków Międzynarodowych w 1973 uzyskał z wyróżnieniem tytuł magistra historii stosunków międzynarodowych (specjalizacja – kraje arabskie). Absolwent podyplomowego studium międzynarodowych stosunków gospodarczych przy Wydziale Handlu Zagranicznego SGPiS w Warszawie (1978) oraz Akademii Dyplomatycznej w Moskwie (1982–1984).

We wrześniu 1973 podjął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, z którym związany był przez ponad 40 lat, zajmując się nieprzerwanie problematyką Bliskiego Wschodu, w tym bliskowschodnim procesem pokojowym. Od czerwca do grudnia 1974 uczestniczył w misji Sił Pokojowych ONZ w Egipcie (UNEF) i w Syrii (UNDOF). Pracował w Ambasadzie PRL w Damaszku (1975–1977) oraz dwukrotnie w Ambasadzie PRL w Bejrucie, gdzie w okresie lipiec-sierpień 1985 kierował placówką pełniąc funkcję chargé d'affaires a.i. W latach 1987–1991 był I sekretarzem Ambasady PRL/RP w Trypolisie, a w latach 1995–2001 radcą Ambasady RP w Kairze.

Od 5 października 2004 do 31 stycznia 2009 reprezentował Polskę w Libii jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny, akredytowany jednocześnie na Czad i Niger.

Po powrocie do kraju, w latach 2009–2014 piastował stanowisko radcy-ministra w Departamencie Afryki i Bliskiego Wschodu MSZ. Od 26 września 2014 na emeryturze.

Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem za Zasługi dla Obronności Kraju oraz Medalem ONZ „W Służbie Pokoju”.

Zna języki: arabski, angielski, rosyjski, francuski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]