Józef Pędracki (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Pędracki
major artylerii major artylerii
Data urodzenia 17 lipca 1891
Przebieg służby
Siły zbrojne c. i k. Armia
Wojsko Polskie
Jednostki 18 Pułk Artylerii Polowej
Stanowiska kwatermistrz
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Oficer Orderu Gwiazdy Rumunii Oficer Orderu Orła Białego (Serbia) Kawaler Orderu Orła Białego (Serbia) Krzyż Zasługi Wojskowej z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” z Mieczami Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Józef Pędracki (ur. 17 lipca 1891) – major artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Górskiej Nr 13. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1916 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej[1].

Od lutego 1919 przebywał w Królestwie Serbów, Chorwatów i Słoweńców. 22 maja tego roku został pomocnikiem attaché wojskowego przy Poselstwie RP w Belgradzie. 1 stycznia 1921 zastąpił majora Aleksandra Powroźnickiego na stanowisku attaché wojskowego[2][3][a].

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 43. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 1 Pułk Artylerii Ciężkiej[5]. W 1923 pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego na stanowisku referenta, pozostając oficerem nadetatowym 1 pac[6]. W następnym roku został przeniesiony do 23 Pułku Artylerii Polowej w Będzinie na stanowisko dowódcy III dywizjonu, detaszowanego w Żorach[7]. 1 grudnia 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 9. lokatą w korpusie oficerów artylerii[8]. W 1926 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko instruktora artylerii[9][10]. Z dniem 1 sierpnia 1929 został przeniesiony do 18 Pułku Artylerii Polowej w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko kwatermistrza[11], lecz już 31 grudnia tego roku został przeniesiony w stan spoczynku[12].

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[13].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W czasie służby w c. i k. Armii otrzymał:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 7 lutego 1921 obaj oficerowie zostali przyjęci przez regenta Aleksandra na prywatnej audiencji „celem zgłoszenia odjazdu i przedstawienia następcy”[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ranglisten 1918 ↓, s. 1069, 1304.
  2. Płachciak 2008 ↓, s. 222.
  3. Stawecki 2004 ↓, s. 126, 130.
  4. Pismo attaché wojskowego kpt. Pędrackiego do Oddziału II Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 17 lutego 1921, IPMS, sygn. 701/2/78, s. 29.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 192.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 9, 779, 816.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 680, 740.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 736.
  9. Lenkiewicz, Sujkowski i Zieliński 1930 ↓, s. 412, 414, 418.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 432, 453.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 197.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 16 listopada 1929 roku, s. 344.
  13. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 342, 1014.
  14. Trzechlecie 1926 ↓, s. 35.
  15. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 9.
  16. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 680.
  17. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 432.
  18. Ranglisten 1918 ↓, s. 1304.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]