Józef Pius Dziekoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Pius Dziekoński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 maja 1844
Płock
Data i miejsce śmierci 4 lutego1927
Warszawa
Zawód, zajęcie architekt
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego
Kościół w Ptkanowie

Józef Pius Dziekoński (ur. 5 maja 1844 w Płocku, zm. 4 lutego 1927 w Warszawie) – architekt i konserwator zabytków, przedstawiciel historyzmu. Pierwszy dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Współzałożyciel Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, od 1893 był współpracownikiem Komisji do Badań Historii Sztuki w Polsce.

Józef Pius Dziekoński wyspecjalizował się głównie w architekturze sakralnej. Był przedstawicielem i prekursorem nurtu zw. stylem wiślano-bałtyckim.

Edukacja i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły realnej w Warszawie w 1860 wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych. Następnie w 1866 wstąpił do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie w 1871 uzyskał stopień architekta artysty klasy III. W 1902 otrzymał tytuł akademika. Był odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922)[1] oraz Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego. W 1919 został doktorem honoris causa Politechniki Lwowskiej.

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 25, rząd 2, grób 28)[2].

Uczniowie[edytuj | edytuj kod]

Jego uczniami byli: Czesław Domaniewski, J. Heppen, Józef Holewiński, P. Hoser, A. Krępski, Hugo Kuder, Z. Lewiński, Lewandowski, Franciszek Lilpop, H. Luft, Zdzisław Mączeński, Feliks Michalski, Aleksander Nieniewski, Ludwik Panczakiewicz, Rakiewicz, Rycerski, Szanior, Wiśniewski, Żychiewicz.

Projekty[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Budynki projektu Józefa Piusa Dziekońskiego.

Zaprojektował m.in.:

 kościół pw św. Antoniego w Baku (Rosja) rozebrany w 1931 r.
 zabudowania kopalni Saturn w Czeladzi
 odbudowa wieży klasztoru na Fasnej Górze w Częstochowie (razem z Szyllerem)
 kościół pw Przemienienia Pańskiego w Poświętnem
 kościół pw św. Wojciecha BM w Puchałach
 kościół pw św Antoniego Padewskiego w Radecznicy
 szpital w Skierniewicach
 kościół w Stułgach (Stulgai)  pw św. Mateusza 
 Ewangelisty na Litwie
 kościół pw św. Franciszka z Asyżu w Szylelach (Šilalė) 
 na Litwie
  • Kościów w Śniadowie
 kościół pw św. Apostołów Piotra i Pawła w Świerżach
 restauracja kościoła pw św. Idziego w Tomaszowie Maz.
 Kamienica braci Zamboni ul. Marszałkowska 127 w Warszawie zburzona czasie II wojny światowej
 Dom „Pod Syrenami” ul. Marszałkowska 65 zburzony czasie II wojny światowej

Kamienica Scheiblera ul. Trębacka 4 w Warszawie Kamienica Władysława Ławrynowicza al. Ujazdowskie 22 w Warszawie

 kościół pw Narodzenia NMP w Wąsewie
 kościół pw. św. Wojciecha w Wąwolnicy
 kościół pw św Michała Archanioła w Wysokiem 
 Muzeum tatrzańskie w Zakopanem - nie istnieje
 kościół pw św. Doroty Dziewicy i Męczennicy w Zawadach
 kościół p.w. Przemienienia Pańskiego w Zuzeli
 kościół pw  Podwyższenia Krzyża Św. w Zwoleniu
 kościół pw Św. Bartłomieja Apostoła w Żelechlinku
 kościół pw Matki Bożej Pocieszenia w Żyrardowie

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Monografia kościoła parafialnego w Będkowie[3] Kraków-Petersburg 1893 s.8 + 6 tablic
  • Kościół parafialny św. Floriana na Pradze pod Warszawą Architekt, 1900, nr 1[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 17.
  2. Cmentarz Stare Powązki: ANTONI DZIEKOŃSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-05-28].
  3. Józef Pius Dziekoński, Monografia kościoła parafialnego w Będkowie, wyd. 1893, polona.pl [dostęp 2018-05-19].
  4. Architekt. 1900 nr 1 [dostęp 2018-09-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]