Józef Radzicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Radzicki
Herb
herb Nałęcz
Rodzina Radziccy herbu Nałęcz
Data urodzenia ok. 1736
Data i miejsce śmierci 23 lipca 1793
Warszawa
Ojciec Antoni Radzicki herbu Nałęcz
Matka Kunegunda Żabicka herbu Prawdzic
Żona

Teresa Krajewska herbu Trzaska

Józef Radzicki herbu Nałęcz (ur. ok. 1736, zm. 23 lipca 1793 w Warszawie[1]) – polski szlachcic, skarbnik (1754), podczaszy (1766), stolnik (od 1768), podkomorzy zakroczymski (1773), marszałek konfederacji targowickiej. W 1775 dostał prawem emfiteutycznym królewszczyzny: Wierzbowiec, Sundyn i Letniowce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się ok. 1736 w rodzinie Antoniego Radzickiego herbu Nałęcz (ok.1700–1748) i Kunegundy Anny Justyny Żabickiej herbu Prawdzic (1697–1786)[1].

W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku za którego odpowiada król, poseł ziemi wyszogrodzkiej na sejm 1767 roku[2]. Poseł na sejm 1768 roku z ziemi zakroczymskiej[3]. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany do Komisji Skarbowej Koronnej[4]. Jako poseł ziemi zakroczymskiej na Sejm Czteroletni w 1790 roku[5]i deputowany do konstytucji z prowincji Wielkopolskiej podpisał konstytucję 3 maja.

Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[6].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Jego potomkiem (5 razy prawnukiem) jest genealog, dr Marek Jerzy Minakowski (ur. 1972), współzałożyciel i pierwszy marszałek Stowarzyszenia Potomków Sejmu Wielkiego[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Marek Jerzy Minakowski: Józef Radzicki-Róg z Radzicza h. Nałęcz (pol.). W: Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-04-21. [dostęp 2017-04-21].
  2. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 667.
  3. Wiadomości Warszawskie. 1768, nr 79, [b.n.s]
  4. Konstytucye publiczne seymu extraordynaryinego warszawskiego pod węzłem generalney Konfederacyi oboyga narodow trwaiącego roku 1773, dnia 19. kwietnia zaczętego a [...] w roku 1775 [...] skonczonego. Za zgodą zgromadzonych i skonfederowanych stanow uchwalone. T. 1, [b.n.s]
  5. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 329.
  6. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 273.
  7. Marek Jerzy Minakowski: Marek Jerzy Minakowski (pol.). W: Wielka Genealogia Minakowskiego [on-line]. sejm-wielki.pl, 2017-04-21. [dostęp 2017-04-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. t. XV, Warszawa 1931
  • Volumina Legum t. IX, Kraków 1889