Józef Sas-Hoszowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Sas-Hoszowski
Ilustracja
Józef Hoszowski jako porucznik Legionów Polskich
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Data urodzenia 10 lutego 1889
Data śmierci 14 września 1939
Przebieg służby
Lata służby 1914–1939
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 3 Pułk Piechoty,
2 Pułk Piechoty,
4 Pułk Piechoty,
4 Pułk Piechoty Legionów,
Sztab Generalny,
8 Pułk Piechoty Legionów,
Armia Rr III „Toruń”,
37 Łęczycki Pułk Piechoty,
Morska Brygada Obrony Narodowej,
Warszawska Brygada Obrony Narodowej,
Przedmoście „Zegrze”
Stanowiska dowódca batalionu,
I oficer sztabu inspektora armii,
dowódca pułku,
dowódca brygady ON
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa (kampania wrześniowa: obrona Modlina)
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych

Józef Sas-Hoszowski[1] (ur. 10 lutego 1889, zm. 14 września 1939) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 10 lutego 1889[2]. Od 1909 należał do Związku Walki Czynnej, zaś od 1911 do 1914 działał w XXIV Drużynie Strzeleckiej w Stanisławowie i Samborze, pełniąc funkcję komendanta[3]. Przed 1914 był nauczycielem ludowym[2].

Po wybuchu I wojny światowej został żołnierzem Legionów Polskich[2]. Służył w II batalionie 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. W bitwie pod Mołotkowem 29 października 1914 został wzięty do niewoli i był internowany[2]. Służył także w szeregach 2 pułku piechoty II Brygady do 15 kwietnia 1915 oraz 4 pułku piechoty w składzie III Brygady do września 1917[2]. Odniósł rany w walkach pod Kirlibabą w 1915[3].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako były oficer legionów został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia kapitana[4]. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[5][6]. Na początku 1920 został szefem Sekcji Jeńców w Oddziale IV Etapowym Naczelnego Dowództwa. W 1923 był oficerem 4 pułku piechoty Legionów z Kielc, przydzielonym do Sztabu Generalnego[7]. W 1924 był dowódcą batalionu w 8 pułku piechoty Legionów w Lublinie, przydzielonym do Sztabu Generalnego[8]. Ukończył IV Kurs Doszkolenia (od 3 listopada 1924 do 15 października 1925) w Wyższej Szkole Wojennej, uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927[9][10]. Pozostając żołnierzem 8 pułku piechoty Legionów w 1928 był pierwszym oficerem sztabu inspektora Armii Nr III Toruń, gen. dyw. Leonarda Skierskiego[11]. Od 16 stycznia 1931 do 2 września 1937 pełnił stanowisko dowódcy 37 pułku piechoty Ziemi Łęczyckiej w Kutnie[12]. 26 stycznia 1935 został awansowany na stopień pułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935[13]. Następnie przeszedł do służby w Obronie Narodowej, od września 1937 do lipca 1939 pełnił stanowisko dowódcy Morskiej Brygady Obrony Narodowej w Gdyni.

Po wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej był dowódcą Warszawskiej Brygady Obrony Narodowej, a następnie wydzielonego z tej jednostki przedmościa „Zegrze”, którego zadaniem była obrona mostu na Narwi w trakcie obrony Modlina (załogę tej jednostki stanowił batalion ON „Warszawski II”). Poległ 14 września 1939 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B25-4-29)[14].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W ewidencji wojskowej lat 20. i 30. był określany jako Józef Hoszowski I, dla odróżnienia od innego oficera służby czynnej, Józefa Hoszowskiego II (ur. 1897), kapitana, audytora. 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie tożsamości z „Józef I Hoszowski” na „Józef Sas-Hoszowski”. Zarządzenia Ministra Spraw Wojskowych. Zmiany (sprostowania) nazwisk, imion i dat urodzenia. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 23, 26 stycznia 1934. 
  2. a b c d e Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Józef Hoszowski (1). Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2018-03-28].
  3. a b c Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Józef Hoszowski (2). Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2018-03-28].
  4. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 38.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 401.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 345.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 134.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 140.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 166.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 117.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 567.
  13. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie stopni. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 1, s. 1, 26 stycznia 1935. 
  14. Józef Sas-Hoszowski. bohaterowie1939.pl. [dostęp 2018-03-28].
  15. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie Krzyża Zasługi. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 35, 11 listopada 1937. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]