Józef Sołtyk (zm. 1803)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy kasztelana małogoskiego i zawichojskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Józef Sołtyk
Herb
Sołtyk
Rodzina Sołtykowie herbu własnego
Data urodzenia ok. 1750
Data śmierci 1803
Ojciec Maciej Sołtyk herbu Sołtyk, kasztelan warszawski
Matka Salomea z Nakwaskich h. Prus II
Żona

Józefa z Urbańskich h. Nieczuja

Dzieci

Franciszek Maciej Stanisław, Leon Kalikst, Barbara Matylda, Joanna, Maryanna, Judyta

Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów)
Order Orła Białego w XVIII w. (awers)

Józef Sołtyk herbu własnego[1] (ur. ok. 1750, zm. 1803) – kasztelan małogoski, ostatni kasztelan zawichojski.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z polskiego rodu szlacheckiego herbu własnego (herbu Sołtyk), wywodzącego się według tradycji z Prus Królewskich.

Był najstarszym synem kasztelana warszawskiego Macieja i w VIII pokoleniu potomkiem Mikity (Mikołaja) Sołtyka. Obrazuje to poniższy schemat:

  • Mikołaj (Mikita Sołtyk), potomek Gleba, księcia Sołtykowa

Był bratem Macieja Kajetana, sekretarza w. koronnego i Stanisława, senatora oraz marszałka Sejmu Księstwa Warszawskiego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ze związku z Józefą Urbańską pozostawił 2 synów: Franciszka Macieja Stanisława i Leona Kaliksta oraz córkę Barbarę Matyldę. Według Żychlińskiego miał także córki: Joannę, Maryannę i Judytę[13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Herb Sołtyków przedstawia na tarczy w polu złotym zwróconego w prawą stronę tarczy czarnego orła z rozpostartymi skrzydłami, z koroną na szyi, spod której zbrojne ramię, nieco w łokciu zgięte, trzymające w ręku szablę nad głową. Nad hełmem mitra książęca. Labry czerwone podbite złotem.Herb ten jest bardzo podobny do herbu Prus Królewskiech, skąd według tradycji wywodzi się rodzina Sołtyków
  2. w roku 1612 uszedł z Moskwy do Polski i przyjął chrzest rz.-katolicki
  3. We wspomnieniach rodzinnych zapisał się jako zawołany gospodarz i namiętny myśliwy
  4. Ale nie należał go grona czterech kuratorów z rodziny Sołtyków wyznaczonych przez króla i Radę Nieustającą
  5. Godność tę piastuje do dn. 30.09.1786 r. Jego następcą na kasztelanii małogoskiej jest Kajetan Bystrzanowski
  6. Stanisław Łoza, Kawalerowie Orderu Świętego Stanisława 1765 - 1813, Warszawa 1925, s. 94
  7. Gazeta Warszawska nr 49 + supl.. Warszawa: 20 czerwca 1787, s. 1.
  8. Stanisław Łoza, Order Orła Białego, Warszawa 1939, s. 53
  9. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. Warszawa: 1791, s. 312.
  10. Opinia publiczna skwitowała jego udział w sejmie czterowierszem Cóż to za czterech siedzą mężowie?/ Wszakże to także kasztelanowie: /Rogosz, Zawichost, Lędzki, Szremsk powiaty/ Nie czynią zaszczyt wam te powiaty
  11. Korrespondent=Warszawski. Nro 43. Warszawa: 9 sierpnia 1792, s. 372.
  12. Józef Kermisz, Lublin i Lubelskie w ostatnich latach Rzeczypospolitej (1788-1794), Lublin 1939, s. 146.
  13. Teodor Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, R. XVII s. 155-177

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]