Józefa Sabina Kawecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józefa Sabina Kawecka (imię zakonne: Franciszka; ur. 10 stycznia 1821 w Warszawie, zm. 4 lutego 1886 w Zagórowie) – organizatorka kobiet, troszczących się o wystrój kościołów, współzałożycielka Zgromadzenia Westiarek Jezusa.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z zamożnej i wielodzietnej rodziny: Józefa i Joanny Bielawskich. Wyszła za mąż za Aleksandra Kaweckiego - urzędnika, lecz mając 33 lata została wdową. Wówczas na pewien czas oddała się modlitwie w domu Zgromadzenia Felicjanek w Warszawie. W 1860 roku, jej rodzona siostra Gabriela (imię zakonne - Augustyna), wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. Feliksa z Cantalice.

Józefa z powodu problemów ze zdrowiem wyjechała do Krynicy. Tam w niedalekiej Muszynie poznała spowiednika, który pozwolił jej by zatroszczyła się o uporządkowanie zaniedbanego kościoła. Gdy powróciła do Warszawy, za pośrednictwem Gabrieli poznała o.Honorata Koźmińskiego OFMCap.

4 października 1864 roku, została przyjęta do nowicjatu III Zakonu Franciszkańskiego w Warszawie przy kościele Braci Mniejszych Kapucynów[1] - przyjmując imię: Franciszka.

Uczestnicząc raz w miesiącu w spotkaniach z duchowym opiekunem zakonu - usłyszała zachętę, aby "tercjarki zajmowały się oporządzaniem biednych kościołów"[1]. Przyjęła więc ją jako swoje życiowe powołanie.

W 1864 złożyła profesję tercjarską i za zgodą o.Honorata wyjechała do Galicji, gdzie jeździła od parafii do parafii pomagając w naprawie szat liturgicznych i dbając o poprawę wystroju wnętrza świątyń. W tę pracę angażowały się również mieszkanki parafii.

W 1877 powróciła do Warszawy i otworzyła własną pracownię szat liturgicznych, lecz niedługo potem wyjechała do Krakowa, gdzie organizowała kolejne pracownie.

W 1880 roku przyjechała do Warszawy zatrzymując się przez krótki czas u sióstr Franciszkanek w "Przytulisku" przy ul.Wilczej 7[1], a następnie w 1881 roku wraz z dwiema towarzyszkami: Bronisławą Miśkiewicz i Katarzyną Tyszkiewicz pojechała do Przemyśla, gdzie przełożoną Felicjanek była jej rodzona siostra Augustyna Bielawska. Pomagając Felicjankom przy tworzeniu pracowni szat kościelnych otrzymała wstępną formację zakonną, tzn. odbyła nowicjat i złożyła profesję zakonną.

12 listopada 1882 w dzień Opieki Matki Bożej o. Honorat wręczył Kaweckiej i jej kandydatkom: B. Miśkiewicz i K. Tyszkiewicz pierwsze przepisy dla ich zgromadzenia[1] - Westiarek Jezusa.

Kawecka w 1884 r. na zaproszenie ks. Jana Trojanowskiego (1840 - 1898), proboszcza Zagórowa (dzisiejsza diec. włocławska), wraz z siostrami zorganizowała dom życia wspólnego, nowicjat a także pracownię szat liturgicznych[2].

4 lutego 1886 roku, wyczerpana wieloma wędrówkami, zmarła na zapalenie płuc i została pochowana na miejscowym cmentarzu w Zagórowie[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Monika Waluś, Inspiratorki Liderki Założycielki, Aktywność przedstawicielek katolickich wspólnot i ruchów kobiecych w Polsce (1805-1963), Kazimierz Pek (red.), Lublin: Wydawnictwo KUL, 2013, ISBN 978-83-7702-792-9, OCLC 891282107.

Źródła internetowe[edytuj | edytuj kod]