Język malajski papuaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
bahasa Melayu Papua
Obszar Papua Zachodnia (Indonezja)
Liczba mówiących 1,1 mln (2014)[1]
Pismo/alfabet łacińskie
Klasyfikacja genetyczna

lub

Status oficjalny
Ethnologue 3 szersza komunikacja
Kody języka
Kod ISO 639-3 pmy
IETF pmy
Glottolog papu1250
Ethnologue pmy
BPS 1060 1
WALS iir
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język malajski papuaski (indonez. bahasa Melayu Papua, bahasa tanah, logat Papua) – język używany w indonezyjskiej części Nowej Gwinei, zwłaszcza na obszarach przybrzeżnych tej wyspy[2]. Jest to albo język kreolski oparty na malajskim[1], albo też miejscowy dialekt języka malajskiego/indonezyjskiego[2][3]. Malajski papuaski jest formą języka malajskiego najbardziej wysuniętą na wschód pod względem obszaru funkcjonowania[4]. Według danych z 2014 r. posługuje się nim 1,1 mln osób[1]. Wielu użytkowników malajskiego papuaskiego postrzega swoją mowę jako lokalny wariant języka indonezyjskiego lub nie uznaje jej odrębności względem języka ogólnonarodowego[5].

Język malajski papuaski współistnieje ze standardowym indonezyjskim[1]. Wykazuje niewielkie zróżnicowanie regionalne[6], w jego obrębie można wyodrębnić cztery (sub)dialekty[7]. Wyróżnia się także Papuan Colloquial Indonesian (PCI), tj. rejestr pośredni między malajskim papuaskim a indonezyjskim standardem[8]. Robert B. Allen i Rika Hayami-Allen przyjmują, że język malajski papuaski stanowi pochodną języka malajskiego ternate. Ma na to wskazywać mnogość zapożyczeń słownikowych z języka ternate[9]. Sugerowano także, że język ten wywodzi się z malajskiego ambońskiego[3]. Z zachodnimi wariantami języka malajskiego, takimi jak standardowy indonezyjski, dzieli wysoce ograniczoną zrozumiałość[10].

Dla niektórych społeczności jest to język ojczysty, dla innych jest to język komunikacji międzyetnicznej. Znaczna część użytkowników tego języka posługuje się również standardowym indonezyjskim[1], który jest stosowany do celów komunikacji formalnej[8]. Malajski papuaski jest pozbawiony statusu oficjalnego, ale bywa stosowany w niektórych sytuacjach formalnych, po części także w mediach publicznych[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Malay, Papuan, [w:] Ethnologue [online], wyd. 21, Dallas, Texas: SIL International, 2018 [zarchiwizowane z adresu 2019-04-19] (ang.).???
  2. a b Sonja Riesberg i inni, On The Perception Of Prosodic Prominences And Boundaries In Papuan Malay, Zenodo, 2018, DOI10.5281/zenodo.1402559 (ang.).
  3. a b Kluge 2016 ↓, s. 47.
  4. a b A grammar of Papuan Malay, Stichting Papua Cultureel Erfgoed (PACE) [zarchiwizowane z adresu 2020-03-06] (ang.).
  5. Kluge 2016 ↓, s. 21.
  6. Kluge 2016 ↓, s. 10, 46.
  7. Kluge 2016 ↓, s. 11.
  8. a b Phil Fields, Papuan Colloquial Indonesian, [w:] SIL Electronic Working Papers 2010-005 [online], 2010 (ang.).
  9. Robert B. Allen, Rika Hayami-Allen, Orientation in the Spice Islands, „Papers from the Tenth Annual Meeting of the Southeast Asian Linguistics Society”, Arizona State University, Program for Southeast Asian Studies, 2002, s. 21 (ang.).
  10. Kluge 2016 ↓, s. 9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]