Języki pogranicznopapuaskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Języki pogranicznopapuaskie
Obszar Nowa Gwinea
Podział • języki bewani

• języki taikat
• języki waris

Kody rodziny językowej
Glottolog bord1247
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Języki pogranicznopapuaskie – rodzina języków papuaskich używanych na wyspie Nowa Gwinea, skoncentrowanych na obszarze przygranicznym między Indonezją a Papuą-Nową Gwineą.

Ich klasyfikacja przedstawia się w następujący sposób:

Serwis Ethnologue odnotowuje także język umeda, nieuwzględniany przez inne źródła. Przypuszczalnie stanowi dialekt języka sowanda[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Foley 2018 ↓, s. 384.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Border, [w:] Ethnologue [online], wyd. 23, Dallas, Texas: SIL International, 2020 [zarchiwizowane z adresu 2020-06-08] (ang.).???
  • William A. Foley, The Languages of the Sepik-Ramu Basin and Environs, [w:] Bill Palmer (red.), The languages and linguistics of the New Guinea area: a comprehensive guide, Berlin 2018, s. 197–432, ISBN 978-3-11-029525-2, OCLC 1041880153 (ang.).