Jacek Bętkowski (1763–1839)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy szambelana. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Jacek Bętkowski herbu Topór (ur. w 1763 roku – zm. 16 listopada 1839 roku w dobrach Ułęż) – szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1789 roku, sekretarz królewski w 1781 roku, marszałek powiatu żelechowskiego, sędzia ziemiański stężycki, sędzia pokoju powiatu żelechowskiego.

Syn Łukasza i Salomei Rostworowskiej, żonaty z Eleonorą z Łubów.

Był komisarzem Sejmu Czteroletniego z ziemi stężyckiej województwa sandomierskiego do szacowania intrat dóbr ziemskich w 1789 roku. Poseł na Sejm Królestwa Kongresowego z powiatu żelechowskiego województwa podlaskiego w 1818 i 1820 roku.

W 1792 roku odznaczony Orderem Świętego Stanisława.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herbarz polski, t. I, Warszawa 1899, s. 164-165.
  • Kurier Warszawski, nr 320, 1 grudnia 1839 roku, s. 1535.
  • Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 579, 581.
  • Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 78.