Jacek Wasilewski (medioznawca)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy medioznawcy. Zobacz też: Jacek Wasilewski (ujednoznacznienie).
Jacek Wasilewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 listopada 1975
Warszawa
Zawód, zajęcie medioznawca, dziennikarz, pisarz

Jacek Wasilewski (ur. 4 listopada 1975 w Warszawie) – polski medioznawca, doktor habilitowany nauk politycznych, dziennikarz, pisarz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, gender studies UW, scenariopisarstwa PWSFTviT. Pracę doktorską Retoryka dominacji pod kierunkiem Jerzego Bralczyka obronił na WDiNP UW w 2004.

Zajmuje się mechanizmami narratywizowania rzeczywistości, czyli zamykania wyselekcjonowanych faktów w struktury fabularne. Od 2005 r. pracuje w Katedrze Antropologii Mediów na Wydziale Dziennikarstwa Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2011 kieruje specjalnością dokumentalistyka na WDIiB.

Od 2010 Wasilewski zajmuje się upowszechnianiem metod storytellingowych w Polsce oraz badaniem narracji na polu komunikacji społecznej. Analizując narracje w mediach i biznesie, sięga zarówno do metod storytellingowych, jak i do metod narracyjnych funkcjonujących w psychologii, kulturoznawstwie czy filmoznawstwie. Dzięki takiemu podejściu można uzyskać ciekawe odniesienia pomiędzy mitem jednostkowym i mitem funkcjonującym w zbiorowości, co daje możliwość badania implementacji jednostkowego mitu tworzonego przez media, który staje się modelem dla zbiorowości.

Praktyczny aspekt użycia tych metod w polityce i reklamie znajduje się w książce Opowieści o Polsce. Retoryka narracji (2012, wyd. Headmade) oraz w tłumaczeniach książek:

  • George’a Lakoffa Nie myśl o słoniu. Jak język kształtuje debatę publiczną [oryg. Don’t think of elephant];
  • Klausa Fogga i in. Storytelling. Narracje w reklamie i biznesie (oryg. Storytelling – Branding in practice)[1].

Jacek Wasilewski prowadził na uczelniach wyższych przedmioty retoryka i erystyka, semiotyka kultury, media drukowane, audiowizualność w kulturze, analiza dyskursu medialnego; wykłady monograficzne: media, manipulacja, demokracja, retoryka codzienności, teorie narracji; warsztaty: komunikacja artystyczna, warsztaty reklamy społecznej (we współpracy z ASP) oraz realizacja małych form medialnych.

Jest członkiem Komisji Żywego Słowa Rady Języka Polskiego. Od 2005 roku do 2011 pracował na Wydziale Humanistycznym w Instytucie Kultury i Komunikowania SWPS. W latach 2008–2010 był dyrektorem Szkoły Retoryki SWPS. Od 2007 r. współpracuje z Krajową Szkołą Sędziów i Prokuratorów (wcześniej KSKKSiP) w zakresie przygotowania środowiska prawniczego do komunikacji medialnej i dotyczącej wizerunku instytucji państwa. Od 2008 prowadzi zajęcia z retoryki w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie.

Prowadził gościnnie zajęcia z komunikacji publicznej i w zakresie kształtowania wizerunku na Uniwersytecie Gdańskim i Uniwersytecie Jagiellońskim.

Współpracownik TVP1, TVP2, TVN, Canal+. Współtworzył program „MDM”. W latach 2011–2012 był stałym felietonistą miesięcznika „Film”.[potrzebny przypis] Pisał dla „Polityki”, „Cosmopolitana”, „Gentelmana”, „Expressu Wieczornego”, „Życia”, „Machiny”, „Playboya” i in. Był stałym gościem w audycji Kamila Dąbrowy Komentarz do codzienności[2] w radiu TOK FM. Współprowadził (wraz z Marcinem Chłopasiem) audycję Wieczór na żarty w Programie 1 Polskiego Radia.

Scenariopisarstwo[edytuj | edytuj kod]

Autor scenariuszy programów telewizyjnych, gal telewizyjnych, seriali oraz filmów dokumentalnych:

  • Dziewczęta z Ośrodka[3] – współscenariusz (razem z Karoliną Benderą), cykl 9 filmów dokumentalnych o tematyce społecznej (reż. Robert Gliński, TVP2, 2005)
  • Pisklak[4] – (reż. Robert Gliński, TVP2, 2005, 55 min)
  • Homo.pl – (reż. Robert Gliński, HBO, 2008, 55 min)
  • Aleksandra jedzie do Polski – reżyseria (2010, TVP, 55 min)[5]

Autor sztuk teatralnych:

  • Ojciec Bóg[6] (reż. W. Śmigasiewicz, współaut. K. Wasilewska), 2011, teatry: Bagatela: Kraków, Polonia Warszawa
  • Sinatra (reż. Lena Szurmiej), teatr Syrena 2002 tłumaczenie piosenek i współscenariusz
  • Stacja kiedyś (reż. J. Kukuła, współaut. S. Rogowski) słuchowisko Teatru Polskiego Radia 2012

Autor piosenek na płytę Chłodnia Romana Roczenia.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Krótki Kurs Samoobrony Intelektualnej, wyd. Oficyna Wydawnicza Branta 1999
  • Retoryka dominacji, wyd. TRIO 2006[7]
  • Prowadzeni słowami. Retoryka motywacji w komunikacji publicznej, wyd. Diffin 2008[8]
  • Instrukcja Obsługi tekstu. (red.), wyd. GWP 2011
  • Storytelling. Narracje w reklamie i biznesie (tłumaczenie i polski rozdział) wyd. Saatchi&Saatchi 2011
  • Nie myśl o słoniu. Jak język kształtuje debatę publiczną (tłumaczenie) wyd. Łośgraf 2011[9]
  • Stół z powyłamywanymi nogami. Bralczyk, humor, polszczyzna., wyd. Academica 2011[10]
  • Opowieści o Polsce. Retoryka narracji, wyd. Headmade 2012[11]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]