Jacques Degats

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacques Degats
Data i miejsce urodzenia 20 lutego 1930
Vendrest
Data i miejsce śmierci 29 marca 2015
Saint-Pierre-lès-Nemours
Wzrost 180 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Francja
Mistrzostwa Europy
złoto Berno 1954 sztafeta 4 × 400 m
Igrzyska śródziemnomorskie
złoto Aleksandria 1951 bieg na 400 m
złoto Aleksandria 1951 sztafeta 4 × 400 m
złoto Barcelona 1955 bieg na 400 m
złoto Barcelona 1955 sztafeta 4 × 400 m
srebro Aleksandria 1951 bieg na 200 m

Jacques Léopold Degats (ur. 20 lutego 1930 w Vendrest, zm. 29 marca 2015 w Saint-Pierre-lès-Nemours[1]) – francuski lekkoatleta, sprinter, mistrz Europy z 1954.

Specjalizował się w biegu na 400 metrów. Odpadł w ćwierćfinale tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach, a francuska sztafeta 4 × 400 metrów w składzie: Jean-Pierre Goudeau, Robert Bart, Degats i Jean-Paul Martin du Gard zajęła w finale 6. miejsce[1].

Zdobył złoty medal w sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Europy w 1954 w Bernie. Sztafeta francuska biegła w składzie: Pierre Haarhoff, Degats, Martin du Gard i Goudeau. Degats awansował również do finału biegu na 400 metrów, w którym został zdyskwalifikowany[2]. Na igrzyskach olimpijskich w 1956 w Melbourne odpadł w ćwierćfinale biegu na 400 metrów i w eliminacjach sztafety 4 × 400 metrów (Francuzi biegli w składzie: Degats, Martin du Gard, Goudeau i Haarhoff)[1].

Degats zwyciężył w biegu na 400 metrów i w sztafecie 4 × 400 metrów na igrzyskach śródziemnomorskich w 1951 w Aleksandrii i w 1955 w Barcelonie, a w 1951 był dodatkowo drugi w biegu na 200 metrów[3].

Był mistrzem Francji w biegu na 400 metrów w 1951, 1954 i 1957, wicemistrzem w 1958 oraz brązowym medalistą w 1952, a także wicemistrzem w biegu na 200 metrów w 1955[4].

Dwukrotnie poprawiał rekord Francji w biegu na 400 metrów do wyniku 47,3 s (21 lipca 1955 w Barcelonie) i również dwukrotnie ustanawiał rekord Francji w sztafecie 4 × 400 metrów do wyniku 3:08,7 (29 sierpnia 1954 w Bernie)[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jacques Degats Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2018-12-09] (ang.).
  2. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 503, 507 [dostęp 2018-12-08] (ang.).
  3. Mediterranean Games, GBRAthletics [dostęp 2018-12-09] (ang.).
  4. Gérard Dupuy, Les finalistes des championnats de France – 1888 à 1969, cdm.athle.com, 7 maja 2019, s. 176, 180, 201, 209, 225, 234 [dostęp 2019-06-23] (fr.).
  5. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 29 i 202.