Jadwiga Łubieńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jadwiga Łubieńska
Data urodzenia 10 października 1852
Data i miejsce śmierci 27 kwietnia 1930
Sikórz
Narodowość polska
Dziedzina sztuki rzeźba, literatura
Ważne dzieła
  • Teresina
  • Jezus Chrystus na Górze Oliwnej

Jadwiga Łubieńska z Hausnerów (ur. 10 października 1852[1], zm. 27 kwietnia 1930[1] w Sikorzu) – polska rzeźbiarka.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Córka Ottona Hausnera i Aleksandry Kownackiej, siostra Witolda[2]. 12 lipca 1871 wyszła za mąż za hrabiego Zdzisława Łubieńskiego, z którym miała córkę – Julię. Studiowała rzeźbiarstwo we Florencji u Cassioliego, w jej sztuce widać tendencje do włoskiego weryzmu. Działała we Florencji, a potem w Warszawie w Klubie Zachęta oraz Poznaniu w Towarzystwie Naukowym. Tworzyła na ogół w marmurze, głównie rzeźby portretowe (np. popiersie hrabiego Ireneusza Załuskiego w Warszawie) i religijne. Jest autorką pracy pt. Teresina (1879), którą ofiarowała Towarzystwu Zachęty. Swoje rzeźby wystawiała także we Lwowie, Wiedniu, Turynie i Florencji.

Zajmowała się także pisarstwem. Opublikowała w języku francuskim Visions d'Italie oraz już po polsku – pamiętnik Podlaskie „Hospody Pomyłuj” 1872-1905 – Kronika 33 lat prześladowania unitów przez naocznego świadka (wyd. Kraków 1908) i Z bożej łaski. Wraz z Feliksem Józefowiczem napisała wspomnienia z odbytej we wrześniu 1907 podróży do Egiptu, zatytułowane Z krainy faraonów.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Teresina
  • Popiersie hrabiego Ireneusza Załuskiego
  • Jezus Chrystus na Górze Oliwnej (na fasadzie kościoła Redemptorystów w Mościskach)
  • Popiersie Słowianki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sławni ludzie z Gminy Jabłoń - Jadwiga Łubieńska (pol.) [dostęp 2011-05-08]
  2. Jadwiga Łubieńska. sejm-wielki.pl. [dostęp 2016-03-22].