Jadwiga Hohenzollern (1540–1602)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jadwiga Hohenzollern
Ilustracja
elektorówna brandenburska, księżna brunszwicka
Jako żona Juliusza
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollernowie
Data urodzenia 23 lutego 1540
Data śmierci 21 października 1602
Ojciec Joachim II Hektor
Matka Jadwiga Jagiellonka
Mąż Juliusz
Dzieci Henryk Juliusz, Maria Brunszwicka, Elżbieta Brunszwicka, Filip Zygmunt, Joachim Karol, Dorota Augusta Brunszwicka, Juliusz August, Jadwiga Brunszwicka

Jadwiga Hohenzollern (niem. Hedwig von Brandenburg, ur. 23 lutego 1540, zm. 21 października 1602) - elektorówna brandenburska, księżna brunszwicka.

Była córką Joachima II Hektora, elektora brandenburskiego, i jego drugiej żony, Jadwigi Jagiellonki, córki Zygmunta I Starego, króla Polski i wielkiego księcia litewskiego. Poślubiła 25 lutego 1560 roku Juliusza, Juliusza, księcia brunszwickiego na Wolfenbüttel, gorliwego luteranina. Jadwiga została opisana jako pobożna i skromna osoba, poświęcona preferencji działań krajowych.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Drugą żoną jej teścia była jej ciotka - Zofia Jagiellonka z którą utrzymywała dobre stosunki - połączył ich wyznawany wspólnie luteranizm.