Jagna Marczułajtis-Walczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jagna Marczułajtis-Walczak
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1978
Zakopane
Zawód, zajęcie snowboardzistka, trener narciarstwa i snowboardu, menedżer sportu, polityk
Alma Mater Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie, Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko posłanka na Sejm VII i VIII kadencji (2011–2015, od 2018)
Partia Platforma Obywatelska
Strona internetowa

Jagna Kinga Marczułajtis-Walczak[1] (ur. 15 grudnia 1978 w Zakopanem) – polska snowboardzistka i polityk. Trzykrotna uczestniczka zimowych igrzysk olimpijskich. Posłanka na Sejm VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Jest czternastokrotną złotą medalistką mistrzostw Polski w snowboardzie; podwójną mistrzynią świata juniorek, mistrzynią i wicemistrzynią Europy. Brała udział w zimowych igrzyskach olimpijskich w Nagano (1998), w Salt Lake City (2002) (zajęła tam 4. miejsce w slalomie równoległym) oraz w Turynie (2006). Dwukrotnie wygrywała zawody Pucharu Świata: w Bad Gastein (2004) i w Nendaz (2006). W 2004 zajęła siódme, najwyższe w swojej karierze, miejsce w klasyfikacji końcowej Pucharu Świata w federacji FIS.

Wykształcenie i działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 2004 ukończyła studia z wychowania fizycznego na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Kształciła się tam również na specjalizacjach trenerskich z narciarstwa alpejskiego (2006) i snowboardu (2011). W 2011 ukończyła na Uniwersytecie Jagiellońskim studia podyplomowe z zarządzania organizacjami sportowymi[2], uzyskując dyplom menedżera sportu.

W latach 2006–2016 prowadziła szkołę narciarstwa i snowboardu pod nazwą Szkoła Jagny Marczułajtis w Stacji Narciarskiej Witów-Ski w Witowie (gmina Kościelisko). Później wraz z mężem zaczęła prowadzić ośrodek pod nazwą Wioska Jagny[3].

Była przewodniczącą Komitetu Konkursowego Kraków 2022, zajmującego się przygotowaniem kandydatury województwa małopolskiego do zorganizowania Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022. Ustąpiła z tego stanowiska w 2014 po krytyce funkcjonowania komitetu[4].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 2010 z listy Platformy Obywatelskiej uzyskała mandat radnej sejmiku małopolskiego[1]. Rok później z ramienia tej samej partii została wybrana do Sejmu VII kadencji, otrzymując w okręgu krakowskim 7289 głosów[5]. W 2015 została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi[6]. W wyborach w tym samym roku nie uzyskała poselskiej reelekcji, uzyskując 6899 głosów i zajmując pierwsze niemandatowe miejsce na liście PO[7]. W 2018 objęła mandat po wybranym na prezydenta Warszawy Rafale Trzaskowskim, na co wyraziła zgodę[8]. W 2019 jako członkini PO kandydowała z 6. miejsca okręgowej listy Koalicji Europejskiej do Parlamentu Europejskiego[9], nie została wówczas wybrana.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Córka Wojciecha Marczułajtisa, ratownika TOPR i przewodnika tatrzańskiego[10]. Jej matka, Ludwika Majerczyk, była trzynastokrotną mistrzynią kraju w konkurencjach alpejskich[11]. Siostry jej matki, Józefa Majerczyk-Chromik, Władysława Majerczyk-Tragarz i Zofia Majerczyk-Rumińska, były biegaczkami narciarskimi. Starsza siostra Jagny Marczułajtis-Walczak, Anita Marczułajtis-Łodzińska, podjęła pracę jako instruktor narciarstwa.

Pierwszy mąż, Sebastian Kolasiński, był olimpijczykiem, mistrzem świata juniorów w tańcach na lodzie. Drugi mąż Andrzej Walczak zajął się prowadzeniem działalności gospodarczej w Poroninie. Jagna Marczułajtis ma troje dzieci: córki Jagodę i Igę oraz syna Andrzeja[12].

Zagrała gościnnie w dwóch odcinkach serialu Magda M., odgrywając epizodyczną rolę Lucyny Stoch[13]. Wystąpiła w sesji zdjęciowej dla magazynu „CKM”. Była uczestniczką trzynastej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2011).

Wyniki sportowe[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
DNF 12 lutego 1998 Nagano Gigant Nicola Thost
4. 15 lutego 2002 Salt Lake City Gigant równoległy Isabelle Blanc
17. 23 lutego 2006 Turyn Gigant równoległy Daniela Meuli

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
21. 21 stycznia 1997 San Candido Gigant Sondra van Ert
41. 12 stycznia 1999 Berchtesgaden Gigant Margherita Parini
17. 14 stycznia Gigant równoległy Isabelle Blanc
41. 15 stycznia Slalom równoległy Marion Posch
13. 23 stycznia 2001 Madonna di Campiglio Gigant Karine Ruby
26. 24 stycznia Gigant równoległy Ursula Bruhin
5. 26 stycznia Slalom równoległy Karine Ruby
DNF 18 stycznia 2005 Whistler Gigant równoległy Manuela Riegler
13. 19 stycznia Slalom równoległy Daniela Meuli

Miejsca na podium Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

  • San Candido – 10 marca 2000 (slalom równoległy) – 3. miejsce
  • Bad Gastein – 6 stycznia 2004 (slalom równoległy) – 1. miejsce
  • Nendaz – 22 stycznia 2006 (slalom równoległy) – 1. miejsce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2012-02-24].
  2. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-08-11].
  3. Jagna Marczułajtis-Walczak: Jestem harda!. gala.pl, 20 października 2011. [dostęp 2013-12-24].
  4. ZIO Kraków 2022: Jagna Marczułajtis-Walczak zrezygnowała ze stanowiska. onet.pl, 12 kwietnia 2014. [dostęp 2018-02-26].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2012-02-24].
  6. Barbara Sowa: Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała lista. dziennik.pl, 2015-03-16. [dostęp 2015-03-21].
  7. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2018-11-09].
  8. M.P. z 2018 r. poz. 1117
  9. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-11].
  10. Łukasz Bobek: Odszedł Wojciech Marczułajtis, mentor tatrzańskich przewodników. gazetakrakowska.pl, 11 lutego 2014. [dostęp 2019-08-11].
  11. Józefa Majerczyk – sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego. [dostęp 2013-10-31].
  12. Jagna Marczułajtis: Życiową glebę zaliczyłam nieraz. rp.pl, 25 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-26].
  13. Jagna Marczułajtis w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2012-02-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]