Jakow Lubarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jakow Nikołajewicz Lubarski (ros. Яков Николаевич Любарский, ur. 7 lipca 1929, zm. 30 listopada 2003) – rosyjski historyk, bizantynolog.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Kijowie. W dzieciństwie rodzina przeniosła się do Leningradu. Jego ojciec, kompozytor i dyrygent, pracował jako dyrektor muzyczny Teatru Bolszoj w Leningradzie. W 1951 Jakow ukończył filologię klasyczną na uniwersytecie w Leningradzie. W 1964 został kandydatem nauk historycznych na podstawie pracy o Aleksjadzie, Anny Komneny jako źródle historycznym. Jego promotorem był Aleksandr Każdan. Habilitacja w 1977 na Uniwersytecie Leningradzkim. Był tłumaczem wielu dzieł literatury bizantyńskiej m.in. Michała Psellosa, Anny Komneny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]