Jakub Dunin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub Dunin
Ilustracja
Herb
Łabędź
Rodzina Duninowie herbu Łabędź
Data urodzenia 24 lipca 1680
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 1730
Biała
Ojciec Świętosław Franciszek Dunin
Żona

Marianna Grudzińska
Helena z Potockich

Dzieci

z Marianną Grudzińską:
Aleksy Dunin
Barbara Urszula Dunin

Odznaczenia
Order Orła Białego

Jakub Dunin ze Skrzynna herbu Łabędź (ur. 24 lipca 1680, zm. 23 stycznia 1730 roku[1] w Białej) – referendarz wielki Koronny (1726), referendarz Koronny, regent kancelarii wielkiej Koronnej, starosta bracławski (1715-1719), starosta radomski (1729), starosta wiślicki w 1728 roku[2] , starosta bodaczowski, starosta byliński i narewski (1714), starosta radoszycki. Podkomorzy. Stronnik króla Augusta II Mocnego, kawaler Orderu Orła Białego i Orderu św. Łazarza z Góry Karmel.

Był synem Świętosława Franciszka Dunina - chorążego parnawskiego, regenta grodzkiego radomskiego, podstarościego i sędziego grodzkiego radomskiego, który posiadał dobra w powiatach radomskim i opoczyńskim.

Wysłany przez sejm 1712 roku do cara Piotra I z żądaniem ewakuacji wojsk rosyjskich z terytorium Rzeczypospolitej[3]. Poseł ziemi wyszogrodzkiej na sejm 1722 roku[4]. Był posłem na sejm 1729 roku z województwa rawskiego[5].

Obecny przy zawarciu układu wiedeńskiego z 5 stycznia 1719 r. mającego zniweczyć skutki Sejmu Niemego[6].

Jego żoną była Marianna Grudzińska (zm. 1727), herbu Grzymała, córka Mikołaja Wiktoryna Grudzińskiego (1635-1704). Ślub odbył się w 1716 roku. Żona wniosła Jakubowi Duninowi jako uposażenie dobra szymanowskie, które obejmowały folwarki: Szymanów, Skrzelew, Gaj, Piasecznicę, Duninopol, Oryszew, Drzewicz, Miedniewice i Nową Wieś; osadę pasieczną Brzezina; wsie pańszczyźniane: Szymanów, Gaj, Wólkę Piasecką, Topołową, Duninopol, Oryszew, Drzewicz, Miedniewice oraz Nową Wieś. Linia Jakuba Dunina przyjęła z tego względu przydomek Dunin-Szymanowski.
Drugą żoną Jakuba Dunina była Helena z Potockich (córka Jerzego Potockiego, a wnuczki poety Wacława Potockiego), która po śmierci męża wyszła jeszcze raz za mąż za wojewodę inflanckiego Antoniego Andrzeja Morsztyna (syna poety Stanisława Morsztyna).

W 1719 posiadał majątek Dobrowlany[7] w powiecie święciańskim na Wileńszczyźnie.

Dziećmi Jakuba Dunina byli:

Jakub Dunin zmarł w Białej w styczniu 1730 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa 1888
  • Janecki Łukasz, Dzieje parafii pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szymanowie, Szymanów 2009
  • Konopczyński Władysław, Dunin Jakub, w: Polski Słownik Biograficzny, tom V, Kraków 1939-1946, s. 474-475

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 144.
  2. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo wiślickie wraz z Heleną Potocką, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 144.
  3. Antoni Prochaska, Konfederacya tarnogrodzka,w: Przewodnik Naukowy i Literacki, r. 45/1917, t. 43, s. 52-53.
  4. Teka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. II, Poznań 1855, s. 204.
  5. Teka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. III, Poznań 1856, s. 300.
  6. Kazimierz Jarochowski, Rozprawy historyczno-krytyczne, Poznań 1889, s. 75.
  7. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.- Tom II.- Warszawa, 1881. - s.202.