Jakub Jasiński (lekarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jakub Jasiński (ur. 1791 w Warszawie, zm. 30 listopada 1855 w Warszawie) – lekarz polski, fizyk miejski Warszawy.

Uczęszczał do liceum w Warszawie, następnie studiował na Akademii Medyko-Chirurgicznej, gdzie w 1814 uzyskał stopień doktora medycyny i chirurgii. W latach 18161817 pracował jako fizyk powiatu lipnowskiego. Później prowadził praktykę chirurgiczną w Warszawie, od 1828 był członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. W 1823 został nobilitowany, otrzymał herb Złotowąż.

W czasie powstania listopadowego pracował w warszawskich szpitalach Św. Łazarza i Ujazdowskim. Za działalność lekarską został odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari (4 listopada 1831). Po powstaniu pozostał w Warszawie, gdzie w 1834 objął stanowisko fizyka miejskiego. Pracował także jako inspektor Urzędu Lekarskiego. Brał aktywny udział w walce z epidemią cholery w 1836, 1837, 1848 i 1852.

Ogłosił szereg prac poświęconych tematyce medyczne w czasopismach polskich i niemieckich. Jego synem był Stanisław, rejent i działacz kulturalny, wnukami m.in. Roman (lekarz), Kazimierz (adwokat i literat) oraz Feliks (inżynier konstruktor, profesor w Instytucie Inżynierów Komunikacji w Petersburgu).

Członkowie rodu Jasińskich nadal żyją w Warszawie/Jabłonnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]