Jakub Krzywoszyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub Krzywoszyński
podpułkownik piechoty podpułkownik piechoty
Data urodzenia 21 lipca 1886
Data śmierci 1941
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 19 Pułk Piechoty
PKU Rawa Ruska
Stanowiska dowódca batalionu
zastępca dowódcy pułku
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Późniejsza praca urzędnik
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)

Jakub Stanisław Krzywoszyński (ur. 21 lipca 1886, zm. 1941) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Marcina i Franciszki z Murzyńskich. W 1904 zdał egzamin dojrzałości w C. K. I. Szkole Realnej we Lwowie[1]. W czasie I wojny światowej pełnił służbę w cesarskiej i królewskiej Armii. 1 maja 1915 został mianowany porucznikiem rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był c. i k. 55 pułk piechoty[2].

Z dniem 11 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków[3][4][5]. Wziął udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej[6]. 1 grudnia 1919 został mianowany na stopień kapitana piechoty, warunkowo aż do ukończenia prac przez Komisję Weryfikacyjną. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Lwów[7]. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[8].

1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w DOGen. „Lwów”, a jego oddziałem macierzystym był 47 pułk piechoty[9]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 158. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 47 pp[10]. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 19 pułku piechoty we Lwowie[11]. W następnym roku był dowódcą III batalionu[12]. W marcu 1924 roku został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu sztabowego[13]. 31 marca 1924 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów piechoty[14]. W styczniu 1925 roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisku pełniącego obowiązki szefa Oddziału Wyszkolenia, pozostając oficerem nadetatowym 19 pp[15][16]. W 1926 został przeniesiony z DOK VI na stanowisko zastępcy dowódcy 19 pułku piechoty[17]. 18 lutego 1927 został zwolniony ze stanowiska z równoczesnym przeniesieniem służbowym do PKU Kamionka Strumiłowa na okres 4 miesięcy celem odbycia praktyki poborowej[18]. 31 marca 1927 został przeniesiony służbowo do PKU Lwów Powiat na okres 4 miesięcy[19]. W lipcu 1927 został przeniesiony do kardy oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do Powiatowej Komendy Uzupełnień Rawa Ruska na stanowisko komendanta[20]. W marcu 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych[21][22]. Z dniem 31 sierpnia 1928 został przeniesiony do rezerwy z pozostawieniem w administracji ogólnopaństwowej[23].

W 1928 został mianowany radcą wojewódzkim w VI stopniu służby i objął kierownictwo Oddziałem Wojskowym i Spraw Wewnętrznych w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie[24][6]. W 1930, jako naczelnik wydziału został mianowany na V stopień służby[25]. W 1934 jako podpułkownik rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V jako oficer reklamowany na 12 miesięcy i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto[26]. Był działaczem lwowskiego okręgu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, w 1936 wybrany delegatem na walne zgromadzenie[27].

Po wybuchu II wojny światowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 oraz nastaniu okupacji sowieckiej ziem polskich został aresztowany przez Sowietów w 1940, był przetrzymywany w Kijowie, a rok później został skazany na śmierć i stracony[6].

Jakub Krzywoszyński był żonaty z Olgą z domu Heyer, z którą miał czworo dzieci. Syn Tadeusz (1918–1939), zginął w czasie kampanii wrześniowej. Drugi syn Janusz (John) Krzywoszyński Clarke (ur. 1919) wyjechał na Zachód. Córka Krystyna (1915–1993) wyszła za mąż za Leona Stanisława Matwijowskiego (poległ 20 maja 1940 w bitwie o Narwik, jako kapral SBSP), z którym miała syna Krystyna (1936–2017)[6]. Ostatnim dzieckiem była córka Janina.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. I. Szkoły Realnej we Lwowie za rok szkolny 1904. Lwów: 1904, s. 84.
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 188, 635.
  3. 303. Dekret. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 198, Nr 8 z 25 stycznia 1919. 
  4. 349. Rozkaz. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 236, Nr 9 z 28 stycznia 1919. 
  5. Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922, s. 59.
  6. a b c d Rościsław Żerelik. W służbie Uniwersytetowi i społeczeństwu. Jubileusz osiemdziesięciolecia urodzin Profesora Krystyna Jakuba Matwijowskiego. „Wrocławskie Studia Wschodnie”. Nr 20, s. 319, 2016. 
  7. Dekrety Naczelnego Wodza. 41: Dekret L. 1828. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 3, s. 26, 31 stycznia 1920. 
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 21 lipca 1920 roku, s. 593.
  9. Spis oficerów 1921 ↓, s. 154, 719.
  10. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 29.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 546.
  12. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 179, 400.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 9 marca 1924 roku, s. 110.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 167.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 22 stycznia 1925 roku, s. 30.
  16. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 54, 168, 343.
  17. Rozporządzenia Ministra Spraw Wojskowych. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 13, s. 85, 11 marca 1926. 
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 18 lutego 1927 roku, s. 54.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927 roku, s. 103.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 220.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 21 marca 1928 roku, s. 87.
  22. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 116, 163.
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 303.
  24. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 5, s. 1, 10 września 1928. 
  25. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 8, s. 154-155, 25 maja 1930. 
  26. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 7, 952.
  27. Rozbudowa lwowskiego okręgu L. O. P. P.. „Wschód”. Nr 9, s. 7, 20 kwietnia 1936. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]