Jakub z Korzkwi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jakub z Korzkwi
herbu Syrokomla
biskup
Herb Jakub z Korzkwi
Data urodzenia ok. 1350
Data śmierci 27 maja 1425
płocki
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Sakra biskupia

Jakub z Korzkwi (ur. ok. 1350, zm. 27 maja 1425) – polski biskup rzymskokatolicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Florian i Katarzyna. Od najmłodszych lat przeznaczony był do stanu duchownego. Studiował na Uniwersytecie Bolońskim, gdzie otrzymał doktorat z prawa. Od 1386 roku był audytorem Roty w kurii papieskiej. 31 lipca 1396 roku został powołany przez papieża na biskupstwo płockie, mimo to dopiero na początku 1398 roku znalazł się w Płocku. Od razu natrafił na wrogość książąt mazowieckich i kapituły.

W ciąg trzydziestoletnich rządów prowadził synody diecezjalne, które przyniosły mu wielką sławę. Zredagował kodyfikację prawa. Uznał oficjalnie Matkę Bożą za patronkę Kościoła płockiego. Uczestniczył, wraz z innymi polskimi biskupami, w Soborze w Konstancji (1414-1418). Następnie wpłynął na statuty wieluńsko-kaliskie z 1420 roku. Nie popierał Krzyżaków o czym świadczy kazanie wygłoszone 2 czerwca 1410 roku przed bitwą grunwaldzką. Był sygnatariuszem aktu Unii horodelskiej 1413 roku[1]. Śmiało świadczył przeciwko krzyżakom na Soborze w Konstancji. Brał udział w zjeździe wrocławskim (1420). Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju czerwińskiego w 1422 roku[2]. Siedemdziesięcioletniego biskupa Jakuba chciano przenieść do spokojniejszej i bogatszej diecezji wrocławskiej, ale w 1424 roku książęta mazowieccy zadecydowali o jego powrocie do płockiej diecezji. Po powrocie biskup był już tak słaby, że nie mógł uczestniczyć w synodzie w Łęczycy (1425). Zmarł 27 maja 1425 roku w Płocku. Pochowany został w katedrze płockiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.
  2. Jus polonicum, codicibus veteribus manuscriptis et editionibus quibusque collatis / edidit Joannes Vincentius Bandtkie, Warszawa 1831, s. 223.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]