Jamontowicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jamontowicze – ród kniaziowski (książęcy) pochodzenia litewskiego, który wziął swoje nazwisko od protoplasty – kniazia Jamonta Tułuntowicza (który na chrzcie przyjął imię Wasyl), wygasły w linii męskiej w 1540 r. na Semenie (prawnuku Jamonta).

Jamontowicze mieli podobno wspólne pochodzenie z kniaziami Holszańskimi, Giedroyciami i Świrskimi – mieli pochodzić od władców litewskich panujących na Litwie przed Giedyminem. Pisali się również Podbereskimi od znajdującej się w ich posiadaniu Podberezy.

Siostrą ostatniego znanego przedstawicela tego rodu była niejaka Julianna, która wyszła za mąż za Jacka Seńkowicza z rodu Pstruch vel Pstrucki. Jej dwaj synowie: Hrehory i Iwan byli przodkami dwóch znanych rodzin – odpowiednio: Podbereskich i Strzeżowskich herbu Gozdawa. Przedstawiciele tej pierwszej rościli sobie swego czasu pretensje do tytułu kniaziów i zamku Druck[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Wolff Kniaziowie litewsko-ruscy od końca XIV wieku

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]