Jan Łach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Łach
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1927
Gorzków
Data i miejsce śmierci 31 sierpnia 2013
Bochnia
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 4 maja 1952
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Łach (ur. 15 czerwca 1927 w Gorzkowie, zm. 31 sierpnia 2013) – polski duchowny rzymskokatolicki, profesor zwyczajny nauk teologicznych, biblista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studia podjął w 1948 w Seminarium Duchownym w Tarnowie, święcenia kapłańskie otrzymał 4 maja 1952 z rąk biskupa tarnowskiego Jana Stepy. Po święceniach w 1952 wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1953 rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na Wydziale Teologicznym o specjalności biblijnej. W 1955 napisał pracę licencjacką z zakresu teologii biblijnej, a dwa lata później obronił pracę doktorską. W latach 1958–1959 był wykładowcą przedmiotów biblijnych w Seminarium Duchownym Księży Orionistów w Zduńskiej Woli. W 1967 wyjechał na specjalistyczne studia do Rzymu. Rok później przystąpił do egzaminu przed Papieską Komisją Biblijną. Po powrocie do Polski objął stanowisko adiunkta przy Katedrze Teologii Biblijnej ATK w Warszawie, gdzie pracował w latach 1969–1972. W 1972 uzyskał stopień doktora habilitowanego, trzy lata później tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1987 – profesora zwyczajnego. W latach 1980–1983 oraz 1986–1990 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego ATK w Warszawie, a przez kolejne sześć lat – rektora tej uczelni. Był także członkiem prezydium Federacji Uniwersytetów Katolickich Europy i konsultorem Sekcji Nauk Biblijnych przy Episkopacie Polski.

Dla Biblii Tysiąclecia przetłumaczył 1 i 2 Księgę Samuela. Do ksiąg tych przygotował także komentarz wydany w 1973 w serii komentarzy KUL. Ponadto uzupełnił i przygotował do druku przygotowany do tej samej serii przez Stanisława Łacha komentarz do Księgi Psalmów (wyd. 1990). Był także członkiem redakcji naukowej Biblii Paulistów, odpowiedzialnym z przekład Nowego Testamentu. Opublikował książki Jezus syn Dawida. Studium egzegetyczno-teologiczne (1973) Dłużnicy miłości. Egzegeza wybranych tekstów Pawłowych (1994), Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie (1996), Panie, chcę pójść za Tobą...Łk 9,61 (1999), Dziecię się nam narodziło. W kręgu teologii Ewangelii dziecięctwa Jezusa (2001).

W 2012 został przez Prezydenta Bronisława Komorowskiego za wybitne zasługi w pracy naukowo-badawczej, za osiągnięcia w działalności dydaktycznej odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1], którym udekorowano go 8 lutego 2013 r.[2].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie
  • Dziecię się nam narodziło : w kręgu teologii Ewangelii dziecięctwa Jezusa
  • Dziejopisarstwo izraelskie : Księgi Jozuego, Sędziów, Samuela, Królów
  • Dłużnicy miłości : egzegeza wybranych tekstów Pawłowych
  • Grzech - odkupienie - miłość
  • Jezus syn Dawida : (studium egzegetyczno-teologiczne)
  • Ksiegi Samuela : wstęp, przekład z oryginału, komentarz, ekskursy
  • Księgi historyczne Starego Testamentu
  • Psalmy wstęp, przekł., komentarz [Poznań], 1986

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Łach Jan ks.. centrumjp2.pl. [dostęp 2012-11-18].
  • Poczet rektorów. uksw.edu.pl. [dostęp 2012-11-18].
  • Grzegorz Polak: Kto jest kim w Kościele katolickim?. Warszawa: 1996, s. 210–211.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]