Jan Światowiec (generał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Jana Światowca na Wojskowych Powązkach

Jan Światowiec (ur. 28 sierpnia 1925 w Kliszowie, zm. 7 października 2012[1][2]) – generał dywizji Wojska Polskiego, doktor nauk wojskowych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 26 lipca 1945 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Modlinie. W latach 1947-1949 dowódca plutonu w stopniu podporucznika. Od 1949 w 4 Pułku Czołgów Ciężkich w Elblągu. W 1951 został szefem wydziału zwiadowczego sztabu 20 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinku. 1952 awansowany na majora, został pełniącym obowiązki dowódcy 68, a następnie 47 Pułku Zmechanizowanego w Szczecinku. Od 1953 szef wydziału operacyjnego sztabu 16 Dywizji Zmechanizowanej w Elblągu. Od 1954 wykładał w Katedrze Taktyki i Sztuki Operacyjnej w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. W 1958 zaocznie skończył studia na ASG, a w lutym 1964 został doktorem nauk wojskowych. W 1966 został szefem Oddziału Operacyjnego w dowództwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a w 1969 dowódcą 15 Dywizji Zmechanizowanej w Olsztynie. W październiku 1970 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL marszałek Polski Marian Spychalski. W latach 1971-1972 zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu do spraw liniowych, później szef Zarządu I Operacyjnego Sztabu Generalnego WP (1972-1975). W latach 1975-1980 attaché wojskowy przy Ambasadzie PRL w Sofii. Od kwietnia 1980 szef sztabu – zastępca dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a od października 1983 I zastępca Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej – szef Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej. W czerwcu 1987 przeniesiony do rezerwy, od stycznia 1990 ponownie w Wojsku Polskim na stanowisku szefa Departamentu Wojskowego w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego przy Kancelarii Prezydenta RP. W listopadzie 1991 mianowany generałem dywizji; nominację wręczył mu w Belwederze Prezydent RP Lech Wałęsa. W lutym 1993 został pożegnany przez ministra obrony narodowej Janusza Onyszkiewicza i zakończył zawodową służbę wojskową. Do 1996 był doradcą szefa BBN.

Pochowany 15 października 2012 roku na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. W pogrzebie udział wziął dyrektor Gabinetu szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego gen. bryg. Krzysztof Szymański, który pożegnał zmarłego w imieniu szefa BBN. Przemówienia pożegnalne w imieniu współtowarzyszy służby wygłosili także gen. dyw. w st. spocz. Zdzisław Graczyk oraz gen. bryg. w st. spocz. Roman Harmoza.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 96-98.
  • Uroczystości pogrzebowe śp. gen. dyw. Jana Światowca www.bbn.gov.pl
  • www.klubgeneralow.pl