Jan Adam Stadnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy podkomorzego sanockiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Adam Stadnicki
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Stadniccy herbu Szreniawa bez Krzyża
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1651
bitwa pod Beresteczkiem
Ojciec Stanisław Stadnicki
Matka Helena z domu Leśnowolska
Żona

1° Katarzyna Maryanna z domu Owadowska
2° Barbara Korycińska

Dzieci

Marianna Barbara

Jan Adam Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. ?, zm. 29 czerwca 1651 w czasie bitwy pod Beresteczkiem) – poseł na sejmy, podkomorzy sanocki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był posłem na sejmy:

  • oba (zwyczajny i nadzwyczajny) w 1629 roku (z województwa ruskiego),
  • w 1631 roku (z powiatu sanockiego),
  • w 1632 roku (sejm konwokacyjny, delegowany z województwa ruskiego, z którym złożył głos na wybór Władysława IV), uczestniczył również w sejmie elekcyjnym w tym roku,
  • w 1633 roku (sejm koronacyjny Władysława IV),
  • w 1635 roku i we wszystkich kolejnych latach do 1643 roku, w tym w 1637 roku zarówno na sejm zwyczajny jak i nadwyczajny. Na sejmie zwyczajnym 1637 roku reprezentował ziemię sanocką. 10 lutego tego roku pojawił się w sejmie pijany (wraz z paroma innymi posłami) i zażądał od posłów litewskich opuszczenia pierwszych ław. W 1639 roku reprezentował sejmik wiszeński. Później uczestniczył w sejmach 1648 roku: konwokacyjnym po śmierci Władysława IV, elekcyjnym, na którym podpisał elekcję Jana Kazimierza z województwem ruskim,
  • w 1649 roku na sejm koronacyjny oraz na sejm 1649/1650 z województwa ruskiego.

W 1648 roku Stadnicki został podkomorzym sanockim.

W 1649 roku dowodząc chorągwią pospolitego ruszenia z województwa ruskiego wziął udział w bitwie pod Zborowem. W 1651 roku dowodził tą chorągwią w czasie bitwy pod Beresteczkiem, w czasie której zginął.

Był właścicielem Leska (w 1640 roku było to samo Lesko i 24 wsie). Miał też majątki w Smolniku, Terle, Rosochach i Korczynie w województwie ruskim. Hodowane w swoich dobrach woły eksportował za granicę.

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Stanisława Stadnickiego i Heleny z domu Leśnowolskiej h. Pierzchała.

Był dwukrotnie żonaty; z Katarzyną Owadowską (wnuczką Jana Kochanowskiego) miał córkę Marianną Barbarę, późniejszą żonę Andrzeja Samuela Stadnickiego. Z drugiego małżeństwa, z Barbarą Korycińską (córką Mikołaja Korycińskiego) nie zostawił potomstwa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]