Jan Antoni Miączyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Baptysta Antoni Julian Miączyński herbu Suchekomnaty (ur. 20 lutego 1906 we Lwowie, zm. 21 kwietnia 1960 w Warszawie) – doktor historii sztuki.

Był najmłodszym synem hr. Antoniego Miączyńskiego oraz Julii Miączyńskiej z d. Trzeciak, jego prapraprapapradziadkiem był Piotr Michał Miączyński. W kwietniu 1938 roku wziął ślub z hr. Urszulą Tarnowską, jednak po niecałym pół roku nastąpiła separacja.

Po II wojnie światowej (1947) współtworzył Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku, wchodząc w skład Komitetu Fromborskiego pod patronatem Muzeum Narodowego[1].

Autor przewodnika Poznaj Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku, wyd. nakł. Związku Historyków Kultury i Sztuki, Warszawa 1949. Autor artykułów w kwartalniku „Biuletyn Historii Sztuki”.

Rodzeństwo[edytuj | edytuj kod]

  • Maria de Pourbaix z Miączyńskich – właścicielka dóbr Włodzimierzec, żona Kamila de Pourbaix,
  • Antonina Miączyńska – żona Aleksandra Kobylańskiego – właściciela majątku Snowidów pow. Buczacz, oraz Janowiec pow. tarnowski
  • Jerzy Miączyński – kapitan WP, obrońca Lwowa, dr prawa, wiceburmistrz Jarosławia, zginął w Oświęcimiu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Piaskowski. Muzeum Mikołaja Kopernika we Fromborku. Przykład współpracy świeckich muzealników z duchowieństwem katedralnym. „Muzealnictwo”. 2008 (49), s. 172. Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]