Jan Arciszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Arciszewski
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1911
Kraków
Data śmierci 1996
Członek VII Rady Narodowej RP
Okres od 1983
do 1989
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Arciszewski (ur. 13 marca 1911 w Krakowie, zm. 1996) – polski polityk emigracyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem polityka Tomasza Arciszewskiego i Aleksandry Haliny Sidorowicz. Uczestniczył w powstaniu warszawskim[1]. Po II wojnie światowej mieszkał w Londynie. Był członkiem Zarządu Studium Polski Podziemnej w Londynie[2], a w latach 1983–1989 członkiem VII Rady Narodowej RP[3]. 11 listopada 1986 wybrany członkiem Kapituły Orderu Odrodzenia Polski na uchodźstwie[4].

W 1986 Prezydent RP na Uchodźstwie odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Arciszewski. 1944.pl. [dostęp 3 listopada 2011].
  2. Małgorzata Smogorzewska (oprac. autorskie), Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom I A-D, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa, 1998, s. 55, ​ISBN 83-7059-392-5​.
  3. Romuald Turkowski, Parlamentaryzm polski na uchodźstwie 1973-1991, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2002, s. 123, ISBN 83-7059-616-9, OCLC 830431062.
  4. Powołanie członka Kapituły Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 59, Nr 4 z 11 listopada 1986. 
  5. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 60, Nr 4 z 11 listopada 1986.