Jan Awrejcewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Awrejcewicz
Data i miejsce urodzenia 1952-08-2626 sierpnia 1952
Telesze
profesor nauk technicznych
Specjalność: mechanika nieliniowa, mechatronika, biomechanika
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1981
Habilitacja 1990
Profesura 1994
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Łódzka
Wydział Mechaniczny
Kierownik
Katedra Automatyki, Biomechaniki i Mechatroniki
Okres spraw. 1996–
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Awrejcewicz (ur. 26 sierpnia 1952 w Telesze) – polski inżynier, naukowiec specjalizujący się w mechanice nieliniowej, automatyce, biomechanice i mechatronice. Kierownik Katedry Automatyki, Biomechaniki i Mechatroniki Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej. Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jan Awrejcewicz jest absolwentem Politechniki Łódzkiej. Tytuł magistra inżyniera uzyskał w 1977 roku, stopień doktora w 1981 roku, stopień doktora habilitowanego w 1990 roku, a tytuł profesora w 1994 roku. W 1978 roku ukończył również studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Łódzkiego (kierunek filozofia).

Od 1997 roku zatrudniony jest na stanowisku profesora zwyczajnego na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej, gdzie od 1998 roku pełni funkcję kierownika założonej przez siebie Katedry Automatyki, Biomechaniki i Mechatroniki.

Działalność naukowa i naukowo-organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Jan Awrejcewicz specjalizuje się w mechanice nieliniowej i układach dynamicznych. Zainteresowania naukowe Awrejcewicza dotyczą nie tylko szeroko pojmowanej mechaniki, w tym przede wszystkim mechaniki nieliniowej (ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk bifurkacji i chaosu), ale także biomechaniki, a również mechatroniki i zagadnień związanych z automatyką (w zakresie sterowania procesami mechanicznymi, kontroli drgań i optymalizacji). Jego dorobek naukowy obejmuje cztery zasadnicze obszary: metody asymptotyczne, dynamikę nieliniową układów dyskretnych (z uwzględnieniem tarcia i uderzeń), dynamikę nieliniową układów ciągłych (z uwzględnieniem termosprężystości i tribologii) oraz biomechanikę inżynierską.

Awrejcewicz jest autorem lub współautorem ponad 810 recenzowanych artykułów, 51 monografii, 2 podręczników dla studentów oraz 1 patentu (aktualny spis publikacji dostępny jest na stronie www.abm.p.lodz.pl).

Pełnił funkcję promotora 26 obronionych doktoratów i był opiekunem/mentorem 8 przewodów habilitacyjnych. Ponadto był opiekunem 23 naukowców z zagranicy przebywających w Katedrze Automatyki, Biomechaniki i Mechatroniki Wydziału Mechanicznego Politechniki Łódzkiej w ramach staży przyznawanych przez różnego rodzaju fundacje.

Awrejcewicz jest lub był członkiem komitetów redakcyjnych 85 zagranicznych i krajowych czasopism naukowych z dziedziny mechaniki i układów dynamicznych. Był także członkiem komitetów naukowych licznych konferencji z tej dziedziny, zorganizowanych w różnych ośrodkach całego świata. Ponadto pełnił funkcję kierownika w 18 grantach przyznanych przez KBN, NCN i FNP.

Jest pomysłodawcą i przewodniczącym komitetów naukowych i organizacyjnych cyklicznej konferencji „Dynamical Systems – Theory and Applications”, która nieprzerwanie od 1992 roku gromadzi rzesze zagranicznych i polskich naukowców. Był przewodniczącym komitetów naukowych konferencji „Mechatronics – Ideas for Industrial Applications” (Warszawa 2012, Łódź 2014, Gdańsk 2015, Gliwice 2017) oraz  „Biomechanics” (Łódź, 2014), 5th International Conference on Power Science and Engineering (Wenecja, 2016), 7th International Conference of Mechatronics and Control Engineering (Amsterdam, 2018) i 5th International Conference on Mechanical Properties of Materials (Amsterdam, 2018).

Był również promotorem 3 doktorów Honoris Causa Politechniki Łódzkiej (prof. Tsuneo Someya (2003), prof. Vadim A. Krysko (2013) i prof. Peter Hagedorn (2017)).

Najważniejsze pełnione funkcje[edytuj | edytuj kod]

  • członek Komitetu Mechaniki PAN (od 1993)
  • kierownik Katedry Automatyki, Biomechaniki i Mechatroniki, WM PŁ (od 1998)
  • członek Akademii Inżynierskiej (od 2005)
  • członek IFToMM (International Federation of Theory of Machines and Mechanisms), przewodniczący sekcji „Nonlinear Oscillations” (2006–2012)
  • wiceprezes Polskiego Towarzystwa Biomechaniki (2012–2014)
  • członek Centralnej Komisji do Spraw Tytułów i Stopni Naukowych (2013–2016 i 2017–2020)[1]
  • członek korespondent PAN od 2016[2]
  • członkiem Rady Doskonałości Naukowej od 2019 [3].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W swojej karierze naukowej Awrejcewicz uzyskał stypendia zagraniczne, w tym stypendium Fundacji Fulbrighta i stypendium Fundacji Alexandra von Humboldta (dwukrotnie), stypendium amerykańskiej Fundacji im. Tadeusza Kościuszki, a także stypendium Japońskiego Towarzystwa Promocji Nauki oraz stypendium Centrum Badań w zakresie Zaawansowanej Nauki i Technologii Uniwersytetu w Tokio. W 2006 roku Awrejcewicz został jednym z dwóch laureatów pierwszej edycji krajowej nagrody naukowej „Złota Lampa”, przyznawanej przez Fundację Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazu S.A. im. I. Łukasiewicza. W 2009 roku został laureatem nagrody w dziedzinie mechaniki, przyznawanej w ramach programu „Mistrz” przez Fundację na rzecz Nauki Polskiej. W 1996 roku Awrejcewicz został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 2001 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w roku 2012 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Najważniejsze nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Doktoraty Honoris Causa[edytuj | edytuj kod]

 Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Mitsubishi, RCAST, Uniwersytet Tokijski (1992)
  • indywidualna nagroda Ministerstwa Edukacji Narodowej (1996)
  • zespołowa nagroda Ministerstwa Edukacji Narodowej i Szkolnictwa Wyższego (2004, 2006)
  • Złota Lampa (PGNiG) (2006)
  • indywidualna nagroda Ministerstwa Edukacji Narodowej i Szkolnictwa Wyższego (2008, 2015)
  • zespołowa nagroda Ministerstwa Edukacji Narodowej i Szkolnictwa Wyższego dla najlepszego dydaktyka (z Pawłem Olejnikiem; 2018)[9]
  • Laureat Programu „Mistrz”, Fundacja Nauki Polskiej (2009)
  • Nagroda Humboldta (2010/2011 i 2016)

Staże zagraniczne (stypendia) fundacji[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]