Jan Bandurski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Bandurski
"Norwid"
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1918
Wólka Kosowska
Data śmierci 8 lutego 2017
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
powstanie warszawskie
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941) Warszawski Krzyż Powstańczy Krzyż Armii Krajowej

Jan Bandurski (ur. 19 listopada 1918 w Wólce Kosowskiej, zm. 8 lutego 2017) – polski działacz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Szkoły Zawodowej Konarskiego na Lesznie w Warszawie w 1936. Po ukończeniu szkoły zatrudniony w Państwowych Zakładach Lotniczych na Okęciu do 4 września 1939. Ukończył kurs szybowcowy na Politechnice Warszawskiej i kurs na szybowcową kategorię „A” w Miłosnej pod Warszawą. Następnie ukończył kurs na kategorię „B” na Sokolej Górze koło Krzemieńca. W Masłowie k. Kielc ukończył kurs samolotowy. Po wybuchu II wojny światowej wstąpił w kwietniu 1940 do Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej. Ukończył półroczny kurs podoficerski[3]. Brał udział w powstaniu warszawskim w II plutonie kompanii K-1 batalionu „Karpaty” pułku „Baszta”[2]. Zmarł 8 lutego 2017 mając 98 lat[2]. Jest pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w kwaterze 18A-2-30[4].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Bandurski. Powstańcze Biogramy. [dostęp 2017-02-28].
  2. a b c d e f g Kapitan Wojska Polskiego Jan Bandurski. wyborcza.pl. [dostęp 2017-02-28].
  3. Archiwum Historii Mówionej - Jan Bandurski [dostęp 2018-10-06] (ang.).
  4. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze