Jan Baranowski (działacz robotniczy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy działacza robotniczego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jan Baranowski
Data urodzenia 1883
Data śmierci 9 września 1959
Miejsce spoczynku Cmentarz Centralny w Sanoku
Miejsce zamieszkania Sanok
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Jan Baranowski (ur. 1883, zm. 9 września 1959) – polski działacz robotniczy, socjalistyczny i komunistyczny.

Grób Jana Baranowskiego

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1883[1]. W 1907 zbiegł z obszaru rosyjskiego osiadając w Sanoku i zostając pracownikiem tamtejszej Fabryki Wagonów i Maszyn; był działaczem i członkiem zarządu Związku Metalowców[2]. Był jednym z pierwszych członków sanockiego oddziału Związku Strzeleckiego, założonego w fabryce w 1912[3][4]. Z zawodu był stolarzem[1]. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w szeregach 1 pułku piechoty w składzie I Brygady[1].

Działał w ruchu robotniczym. Był członkiem SDKPiL, KPP, PPR (był współzałożycielem PPR w powiecie sanockim po 1944[5]) i PZPR. Jako przedstawiciel partii PPS Lewica zasiadał w Kasie Chorych w Sanoku (prócz niego z ramienia tej partii także Kazimierz Wnękowski)[6].

U kresu II wojny światowej od września 1944 działał przy odbudowie infrastruktury macierzystej fabryki w Sanoku[7].

Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Żołnierze Niepodległości. Jan Baranowski. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2020-05-02].
  2. Józef Ząbkiewicz. Z kart historii SFA. Jak organizował się ruch związkowy w Sanoku. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 5, Nr 10 (103) z 1-10 kwietnia 1978. 
  3. Alojzy Zielecki, Rozwój ruchu niepodległościowego, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 479.
  4. Julian Gorgoń: Wspomnienia ze Związku Strzeleckiego w Sanoku z roku 1912/13. W: Jednodniówka wydana z racji jubileuszu 25-lecia istnienia i działalności Związku Strzeleckiego na terenie Sanoka i ziemi sanockiej 1908–1933. Sanok: 21 maja 1933, s. 11.
  5. Jan Wacławski. W 35 rocznicę powstania PPR. Pierwsze lata. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 1-2, Nr 1 (708) z 1-15 stycznia 1977. 
  6. Henryk Cimek: Ruch robotniczy na ziemi rzeszowskiej (1918–1939). W: Bronisław Syzdek (red. nauk.): Ruch robotniczy na ziemi rzeszowskiej 1918–1975. Warszawa: Książka i Wiedza, 1980, s. 36.
  7. Główne kierunki walki o zdobycie i utrzymanie władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie (sierpień 1944 – czerwiec 1945). W: Edward Olszewski: Początki władzy ludowej na Rzeszowszczyźnie 1944–1947. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1974, s. 151.